Водечките светски кардиолошки организации воведоа значајни промени во дефинирањето на срцевата слабост, само пет години по усвојувањето на првиот универзален стандард.
Новиот пристап признава дека нормалната способност на срцето да пумпа крв не значи автоматски дека срцева слабост е исклучена. Експертите сметаат дека премногу ригидното потпирање на еден параметар може да ја отежне правилната проценка на состојбата.
Заедничкиот документ го подготвија експерти од Американската асоцијација за срце (AHA), Светската федерација за срце (WHF), Американскиот колеџ за кардиологија (ACC) и Европското здружение за кардиологија (ESC). Трудот е објавен во списанието Circulation.
Според авторите, подоброто препознавање на причината за срцевата слабост може да овозможи порана превенција, попрецизна дијагноза и поефикасен третман.
Срцевата слабост не е иста кај сите пациенти
Кардиолозите нагласуваат дека срцевата слабост не треба да се гледа како фиксна состојба.
Таа може да се менува со текот на времето и да се манифестира различно кај различни пациенти.
Срцевата слабост претставува клиничка состојба предизвикана од структурна или функционална абнормалност на срцето. Станува збор за сериозен здравствен проблем и една од водечките причини за хоспитализација во светот, која засега повеќе од 55 милиони луѓе.
Зошто ејекционата фракција повеќе не е доволна?
Една од најзначајните промени во новиот консензус се однесува на ејекционата фракција (EF) – параметар кој покажува колкав процент од крвта во срцевата комора се исфрла при едно отчукување.
EF и понатаму е важен медицински показател, но експертите сега нагласуваат дека самата вредност не може ниту да ја потврди, ниту да ја исклучи дијагнозата на срцева слабост.
„Препорачавме да се отстапи од ригидното мерење на ејекционата фракција“, изјавила кардиологот Мери Норин Волш, една од авторките на документот.
Според неа, досегашното строго потпирање на EF можело да го ограничи разбирањето на сложената патологија на срцевата слабост.
Состојбата може да се промени со текот на времето
Новиот пристап ја нагласува динамичната природа на болеста.
Тоа значи дека пациент кај кого ејекционата фракција е над одредена гранична вредност не мора автоматски да биде надвор од ризик.
Целокупната кардиоваскуларна функција може и понатаму да биде нарушена, а пациентот потенцијално да има корист од терапија која го намалува оптоварувањето на срцето.
Токму затоа, лекарите сè повеќе се фокусираат на пошироката слика, наместо на само еден параметар.
Дури 18 категории можни причини
Новата дефиниција носи и многу поширока класификација на причините за срцева слабост.
Експертите идентификувале 18 категории можни причини, меѓу кои се:
- стеснети или блокирани коронарни артерии;
- висок крвен притисок;
- заболувања на срцевите залистоци;
- нарушувања на срцевиот ритам;
- инфекции и воспалителни заболувања;
- наследни нарушувања;
- метаболички и нутритивни состојби;
- бременост;
- екстремен физички или психолошки стрес;
- последици од лекување на рак.
„Знаеме дека постојат многу различни причини за срцева слабост. Затоа составивме сеопфатен список на причините што треба да бидат земени предвид во дефиницијата“, објаснила Волш.
Превенцијата може да започне години пред дијагнозата
Колку е важно препознавањето на причините покажува и една неодамнешна анализа.
Според неа, речиси 85 проценти од луѓето со срцева слабост имале најмалку еден фактор на ризик кој можел да се лекува или промени во петте години пред да им биде поставена дијагнозата.
Овој податок, според кардиолозите, укажува дека дел од ризикот можеби може да се намали многу порано – пред да се развие самата клиничка состојба.
Подобрата класификација на причините би можела да им помогне на лекарите порано да ги препознаат пациентите со зголемен ризик и да применат насочена превенција и третман.
Новата дефиниција треба да го промени и идниот третман
Авторите очекуваат новиот универзален пристап да биде основа за идните медицински упатства.
Главната порака е дека срцевата слабост не е една болест со една причина и еден параметар што ја одредува.
Наместо тоа, станува збор за сложена состојба со различни причини, механизми и текови кај различни пациенти.
Со новата дефиниција, кардиолозите се обидуваат да направат чекор кон попрецизен пристап: да не се гледа само колку добро срцето пумпа, туку и зошто дошло до нарушување и како состојбата се менува со текот на времето.
