Најголемото масовно истребување во историјата на Земјата се случило пред околу 252 милиони години. Го означи крајот на Перма и почетокот на Тријас. Приближно три четвртини од целиот живот на копно и околу 95 проценти од животот во океанот исчезна за само неколку илјади години.
Вулканската активност во денешен Сибир и ослободувањето на големи количини на метан од морското дно се долго време главните виновници кога се разговараше за потенцијалните двигатели на истребување од Перма-Тријас. Но, точната причина и редоследот на настаните што доведоа до масовно истребување остануваат контроверзни.
Користејќи ги најновите аналитички методи и детални пресметки, научниците од германскиот центар GEOMAR Helmholc за истражување на океанот во Кил во соработка со Центарот за истражување на Потсдам за геолошки науки GFZ. Тие успеаја да извршат детална реконструкција на геохемиските процеси што доведоа до оваа невидена биотска криза.
– Со овој метод не само што можеме да ја реконструираме еволуцијата на концентрацијата на СО2 во атмосферата, туку и јасно да ја следиме до вулканска активност. Пуштањето на хидратите на метан, кое е предложено како дополнителна потенцијална причина за истребување, е малку веројатно врз основа на нашите податоци – објаснува Маркус Гутијар, коавтор на студијата, кој работи во GEOMAR.
Како следен чекор, тимот ги вметна своите податоци од студии за бор и дополнителни изотопи на јаглерод во компјутерски гехемиски модел кој ги симулираше процесите од тоа време на Земјата. Резултатите покажаа дека затоплувањето и закиселувањето на океаните, поврзани со огромното ослободување на вулканскиот SO2 во атмосферата, беше фатално и дека на самиот почеток на истребувањето, тоа доведе до истребување на повеќето морски организми.
Продолжува на страна 2
