Благодарение на својата способност и влијанието што го имала над самиот Бајазит, семејството Лазаревиќ заземало поволна позиција на турскиот двор.
Во харемот поминала 12 години, а по враќањето во Србија му била верен придружник и советник на Деспотот, ги предводела политичките и дипломатските односи со отоманското владеење, бидејќи добро ги знаела тамошните владетели.
По битката кај Ангора (Анкара) во 1402 година, каде што татарскиот емир Тамерлан им нанел тежок пораз на Османлиите и го заробил Султан Бајазит, но и Оливера.
Според турската традиција, Бајазит на 8 Март 1403 година во татарско ропство, на крајот, извршил самоубиство поради срамот кој ѝ бил нанесен на Оливера.
Оливера била ослободена од заробеништво во текот на 1403 година, благодарение на посланието кое братот Стефан Лазаревиќ му го испратил на Тамерлан.
Таа се вратила во Србија во 1403 година, а подоцна и трајно се населила на дворот на својот брат, деспотот Стефан во тогашната престолнина Белград. Сѐ до неговата смрт.
Принцезата Оливера повеќе не се мажела и немала потомци. Се верува дека починала по 1444 година, и не се знае каде е закопана.
Забелешка: Преземањето на оваа содржина е дозволено само ако го наведете изворот со задолжително линкување на нашиот домен и оригиналната статија!
Доколку сакате да прочитате повеќе содржини како оваа, препорачуваме да го посетите нашиот портал www.kukuriku.com.mk, а со лајк на нашата фан страна станувате дел нашето многубројно членство facebook.com/Kukuriku.mk/.
