Револуционерна нуклеарна батерија што користи радиоактивно распаѓање нуди долгорочно снабдување со енергија, со потенцијал за употреба во екстремни средини, како што се истражување на длабоко море или вселенски мисии.
Новата нуклеарна батерија напојувана од радиоактивно распаѓање потенцијално би можела да трае со децении, благодарение на неодамнешниот напредок во дизајнот на батериите. Овој напредок конечно би можел да го доближи концептот на нуклеарна батерија до практична употреба.
Од раните 1900-ти, научниците тргнале да создаваат долготрајни, отпорни на оштетувања батерии користејќи радиоактивни атоми. Иако некои прототипови биле развиени и користени во вселенски мисии, тие не биле ефективни. Сега, Shuao Wang од China’s Soohou Universityи неговиот тим направиле значаен чекор, подобрувајќи ја ефикасноста на нуклеарната батерија за дури 8.000 пати.
Тимот користел америциум, елемент во нуклеарниот отпад кој испушта алфа честички, за да создаде енергија. За да ја искористат оваа енергија, тие вградиле америциум во полимерен кристал кој емитувал континуиран зелен сјај. Додадена е фотоволтаична ќелија за да се претвори таа светлина во електрична енергија. Целиот склоп е сместен во кварцна ќелија со големина на милиметар.
Студија поврзана со ова достигнување беше објавена во списанието Nature.
По 200 часа тестирање, батеријата испорачала постојана излезна моќност со невидена ефикасност, барајќи само минимален радиоактивен материјал. Целокупната ефикасност на конверзија и излезната моќност се драматично подобрени, коментира Michael Spencer од Morgan State Universityза достигнувањето.
Иако е импресивна, батеријата произведува многу помалку енергија од обичните батерии, бидејќи би биле потребни околу 40 милијарди единици за напојување на сијалица од 60 вати. И покрај тоа, Wang и неговите колеги работат на дополнително подобрување на ефикасноста и моќта на дизајнот. Тие исто така имаат за цел да го направат побезбедно и поудобно за користење во екстремни средини.
Идеално, замислуваме дека нашата микронуклеарна батерија се користи за напојување на минијатурни сензори во оддалечени или предизвикувачки средини, вели Wang.
Извор: New Scientist
