Ретка природна супстанција со антиканцерогени својства конечно е создадена во лабораториски услови, што отвора нови можности за развој на терапии, особено за деца со агресивни тумори на мозокот.
Соединението, кое за првпат било издвоено пред повеќе од половина век, досега било достапно само во минимални количини. Вертицилин А – молекула добиена од габи со потенцијал да се бори против ракот – сега е успешно синтетизирана, овозможувајќи детално и обемно научно истражување без зависност од нејзините ретки природни извори.
Во природата, вертицилин А се појавува во исклучително мали концентрации кај микроскопски габи од родот Clonostachys, што ја прави неговата изолација исклучително тешка. Дополнително, сложената и нестабилна хемиска структура со децении претставувала пречка за лабораториска синтеза. Истражувачите од МИТ и Медицинскиот факултет Харвард успеале да ги надминат овие ограничувања, отворајќи пат за нови научни истражувања.
Како што објаснува хемичарот Мохамад Мовасаги од МИТ, клучот бил во целосно преосмислување на редоследот на создавање на хемиските врски. Малите структурни разлики, вели тој, можат драматично да ја усложнат синтезата, па затоа тајмингот и прецизноста биле од пресудно значење.
Со адаптација на постојни методи за сродни соединенија кои се разликуваат само за неколку атоми, тимот развил 16-чекорен синтетички процес кој успешно ја формира сложената тродимензионална димерна структура на вертицилин А. Резултатите од истражувањето се објавени во списанието Journal of the American Chemical Society.
Првичните експерименти биле насочени кон дифузниот глиом на средната линија – редок и исклучително агресивен тумор на мозокот кај деца. Лабораториските анализи покажале дека вертицилин А и неговите деривати прецизно ги напаѓаат протеините во канцерогените клетки и влијаат токму на биохемиските механизми кои научниците претходно ги предвиделе.
Хемискиот биолог Џун Ки од Медицинскиот факултет Харвард истакнува дека значењето на откритието оди многу подалеку од една болест.
Природните соединенија отсекогаш биле клучен извор за развој на лекови, а со комбинирање на знаењата од хемијата, хемиската биологија, онкологијата и клиничката пракса, сега можеме целосно да го испитаме терапевтскиот потенцијал на овие молекули, нагласува таа.
