По историскиот лет околу Месечината, екипажот на мисијата „Артемис II“ првпат јавно говореше за искуството, опишувајќи го како мешавина од неверојатна убавина и сериозен ризик.
Од најоддалеченото човечко патување во историјата, до драматичното враќање низ атмосферата, астронаутите велат дека мисијата уште еднаш покажала колку е сложено враќањето на човекот на Месечината.
Прва прес-конференција по враќањето
На прес-конференција во вселенскиот центар „Џонсон“ во Хјустон, членовите на екипажот – Рид Вајсман, Виктор Гловер, Кристина Кох и канадскиот астронаут Џереми Хансен – истакнаа дека мисијата значително ја приближила НАСА до целта повторно да испрати луѓе на Месечината.
Вајсман изјави дека престојот на 252.000 милји од Земјата бил највеличествениот призор што човек може да го види.
„Тоа беше најубавото нешто што човечките очи можат да го доживеат“, рече тој.
Но, додаде дека враќањето било сосема поинакво искуство.
„Повторното влегување низ атмосферата со брзина 39 пати поголема од брзината на звукот е застрашувачко и ризично.“
Емоционално враќање дома
Командантот призна дека за време на враќањето најмногу мислел на своето семејство и на двете ќерки, кои биле вознемирени додека траела мисијата.
„Само сакате повторно да ги прегрнете вашите деца и да им кажете дека сте безбедни“, рече Вајсман.
Најоддалечен лет во историјата
Мисијата започна на 1 април со лансирање од Флорида и означи нов чекор во враќањето на човештвото кон Месечината по повеќе од пет децении.
Екипажот го собори рекордот на „Аполо 13“, станувајќи најоддалечениот човечки лет досега, додека кружеше околу далечната страна на Месечината.
Астронаутите сведочеле и на целосно затемнување на Месечината, како и на делови од нејзината површина што никогаш претходно не биле видени од човечко око.
Критичен момент: тест за топлинскиот штит
Капсулата „Орион“, именувана „Интегритет“, успешно слета во Тихиот Океан по речиси десетдневна мисија.
Сепак, најтензичните моменти биле за време на повторното влегување во атмосферата. Вајсман и Гловер забележале две мали оштетувања на јагленисаниот слој на топлинскиот штит.
По слетувањето, екипажот визуелно ја прегледал капсулата и утврдил мала загуба на материјал на спојот меѓу штитот и капсулата.
„Топлинскиот штит изгледаше одлично, но ќе го испитаме буквално секој атом“, порача Вајсман.
НАСА потсети дека токму проблеми со топлинскиот штит на тест-мисијата во 2022 година довеле до одложување на ова патување.
„Како да паѓате од облакодер“
Пилотот Виктор Гловер го опиша последниот дел од слетувањето како чувство на слободен пад.
„Се чувствував како да скокам наназад од облакодер. Така беше околу пет секунди“, рече тој.
По стабилизацијата, додаде, сè се претворило во „величествено искуство“.
Подготовки за следните мисии
По враќањето, астронаутите минале низ низа медицински тестови за рамнотежа, вид, сила и општа здравствена состојба.
Тие учествувале и во симулации на движење во услови слични на лунарна гравитација, како дел од подготовките за идните мисии.
Следува „Артемис III“
НАСА веќе ја подготвува мисијата „Артемис III“, која треба повторно да донесе луѓе на површината на Месечината.
Според актуелниот план, „Артемис IV“ би следела во 2028 година, со слетување во близина на јужниот пол на Месечината.
Целта на програмата не е кратка посета, туку воспоставување трајно човечко присуство на Месечината.
Нова вселенска ера
Кристина Кох порача дека мисијата дополнително ја зголемила мотивацијата на тимот.
„Го направивме тоа“, изјави таа.
Џереми Хансен нагласи дека идните мисии ќе бараат уште поголема доверба меѓу членовите на екипажот и подготвеност за ризик.
„Нема сè да биде совршено подготвено. Ќе мора да си веруваме едни на други“, рече Хансен.
Мисијата „Артемис II“ покажа дека враќањето на Месечината е поблиску од кога било – но и дека патот дотаму и назад останува опасен предизвик.
