Нова анализа на мозочни скенирања сугерира дека акупунктурата може да влијае врз невронските мрежи поврзани со емоциите и системот за наградување. Истражувачите, сепак, нагласуваат дека станува збор за рани наоди и дека се потребни дополнителни истражувања.
Акупунктурата, древна практика од традиционалната кинеска медицина, со години се користи како дополнителен пристап за ублажување на различни видови болка.
Но, сè поголем интерес предизвикува и нејзината можна примена кај депресијата. Иако одредени истражувања укажуваат дека може да помогне во намалувањето на симптомите, сè уште не е целосно јасно како би можела да делува врз мозокот.
Нова мета-анализа на мозочни снимања сега нуди еден од подеталните досегашни погледи во можните невролошки промени поврзани со акупунктурата.
Анализирани се седум клинички испитувања
Истражувачи од Пекиншкиот универзитет за кинеска медицина анализирале седум претходни клинички испитувања со вкупно 357 пациенти со големо депресивно растројство.
Тие ги споредиле резултатите од мозочните скенирања на пациенти кои примале акупунктура со оние на пациенти кои користеле антидепресиви или добивале плацебо третман.
Според резултатите објавени во списанието Medicine, акупунктурата била поврзана со промени во активноста на одредени мозочни региони.
Истражувачите сметаат дека овие промени би можеле да укажуваат на специфичен модел на невропластичност – способноста на мозокот да ја менува својата структура и функционирање како одговор на различни искуства и интервенции.
Кои делови од мозокот биле променети?
Кај пациентите кои примале акупунктура била забележана зголемена активност во десниот цингуларен кортекс, регион поврзан со регулирањето на емоциите.
Промени биле забележани и во десниот каудат, кој е дел од мозочните структури поврзани со системот за наградување и мотивацијата.
Дополнително, поголемиот број третмани бил поврзан со поизразени промени во левата амигдала, регион кој има важна улога во обработката на емоциите.
Овие наоди се разликувале од промените забележани кај пациентите кои земале антидепресиви.
Акупунктурата и антидепресивите можеби делуваат преку различни патишта
Кај пациентите третирани со антидепресиви била забележана зголемена активност во левиот хипокампус, кој има важна улога во меморијата и реакцијата на стрес.
Промени биле забележани и во десниот среден окципитален гирус, регион поврзан со обработката на визуелните информации.
Според авторите, разликите сугерираат дека акупунктурата и конвенционалните третмани можеби влијаат врз различни невронски мрежи.
Токму ова би можело да биде важно кај пациентите кај кои стандардните терапии не даваат доволен ефект.
Можна корист кај симптомите на депресија
Некои претходни истражувања укажуваат дека акупунктурата може да помогне во намалувањето на симптомите на депресија и анксиозност.
Сепак, постои важна ограда: во најголем дел од испитувањата пациентите кои примале акупунктура истовремено користеле и лекови.
Поради тоа, тешко е со сигурност да се утврди колкав дел од подобрувањето се должи само на акупунктурата.
Истражувачите сметаат дека поврзаноста меѓу промените во мозочните мрежи и клиничкото подобрување може да укажува на можен механизам преку кој акупунктурата влијае врз симптоми како анхедонијата, односно губењето интерес или задоволство, и нарушената регулација на емоциите.
Дали може да биде опција за депресија отпорна на терапија?
Еден од потенцијално најинтересните аспекти на истражувањето е можноста акупунктурата да влијае врз различни мозочни механизми од оние на стандардните антидепресиви.
Тоа би можело да биде значајно за пациентите кај кои конвенционалните третмани не даваат задоволителен резултат.
Но, авторите не ја претставуваат акупунктурата како замена за стандардната терапија. Наместо тоа, резултатите укажуваат на нејзиниот потенцијал како комплементарен пристап, кој допрва треба да биде подобро истражен.
Наодите се интересни, но не се конечен доказ
Истражувачите нагласуваат дека резултатите треба да се толкуваат внимателно.
Анализата опфатила релативно мал број испитаници, а методите на акупунктура се разликувале меѓу одделните студии.
Потребни се поголеми и поразновидни клинички испитувања, како и следење на пациентите во подолг временски период.
Научниците сакаат и подобро да ги разберат биолошките процеси што би можеле да стојат зад забележаните промени во мозокот.
Што значи ова за пациентите?
Новата анализа не докажува дека акупунктурата го „лекува“ мозокот од депресија, туку покажува дека постојат знаци дека третманот може да биде поврзан со промени во одредени мозочни мрежи.
Тоа отвора интересна насока за идните истражувања – особено за разбирање на тоа како различни терапии можат да влијаат врз мозочните механизми поврзани со депресијата.
Засега, акупунктурата останува предмет на понатамошно научно проучување, а новите резултати се охрабрувачки, но прелиминарни.
