Во последниве години, се појавија повеќе докази кои покажуваат дека неандерталците поседувале технички вештини, когнитивни способности и симболично однесување исто толку импресивно како и нашиот предок Homo sapiens, истакнува Roberts.
Досега, најголемата генетска студија на неандерталците од локација во Сибир им овозможила на научниците подобар увид во општествената организација на оваа линија поврзана со Homo sapiens, која сега е изумрена и за која се открива дека била похумана отколку што се мислело.
Научниците ја анализираа ДНК на 13 неандерталци од две јами во планините Алтај во јужен Сибир, а резултатите од истражувањето ги објавиле во списанието Nature.
Проученото живеалиште било и ловечки камп, каде што се пронајдени остатоци од бизони и коњи заедно со разни камени алатки.
Еден од авторите на студијата, Richard Roberts, изјавил дека истражувањето утврдило дека група од 10 до 20 неандерталци живееле во подножјето на Алтај пред 54.000 години, пренесува германската агенција dpa.
Многу од нив биле тесно поврзани, меѓу нив татко и ќерка и неколку втори братучеди – момче и возрасна жена, можеби неговата братучетка, тетка или баба.
Секвенционирањето на геномот на неандерталецот во 2010 година од страна на Швеѓанецот Svante Pääbo, неодамнешен добитник на Нобеловата награда за медицина, овозможило да се дознае повеќе за неандерталците, линија на пралуѓе кои исчезнале и ја населиле западна Евроазија од околу 430.000 до 40.000 години и е тесно поврзана со современиот човек.

Првите фосили на неандерталците биле откопани во Европа пред повеќе од 160 години, но малку се знаело за големината на нивните групи и социјалната организација.
Благодарение на археолошките ископувања, денес се знае дека некои неандерталци ги закопувале своите мртви, правеле понапредно оружје, па дури и ги украсувале, што е далеку од ликот на примитивните пралуѓе што долго време се поврзувале со таа линија.
Нашата нова студија е прва што ја анализира ДНК од забите или коските на повеќе неандерталци кои живееле во тоа време, вели Roberts од Универзитетот во Wollongong во Австралија.
Во последниве години, се појавиле повеќе линии на докази кои покажуваат дека неандерталците поседувале технички вештини, когнитивни способности и симболично однесување исто толку импресивно како и нашиот предок Homo sapiens, истакнува Roberts.
Нашето генетско истражување дава нова социјална димензија на сликата за неандерталците, додава тој.
Сибирскиот регион на Русија е исклучително плоден за античко истражување на ДНК, бидејќи студот помогнал да се зачуваат кревките и во исто време скапоцени траги. Токму на овие простори е објавен геномот на човекот Denisovan, исто така изумрена линија на пралуѓе именувана по истоимената пештера, потсетува Институтот за еволутивна антропологија Max Planck во Leizpig, Германија.

Татко и ќерка
Пред сè, био неопходно да се идентификува колку поединци има во заедницата, објаснува палеогенетичарот Stéphane Peyrégne, еден од авторите на студијата.
Неговиот тим користел нови техники за изолирање на човечка ДНК која често се „дави“, всушност заразена со микроби.
Пронашле останки на 13 неандерталци, од кои седум мажи и шест жени, од кои пет деца и адолесценти, пишува агенцијата AFP.
Групата од Сибир не се мешала со други видови – Sapiens и Denisovan – како што беше случајот со другите неандерталци од другите периоди.
Генетската диференцијација е многу слаба, што е знак за голема крвна блискост и живот во мала заедница од 10 до 20 индивидуи, што е многу помал круг од заедниците во кои живеел Homo sapiens.
Сепак, оваа заедница не била целосно изолирана, објаснува Stéphane Peyrégne. Затоа што жените се преселиле од една заедница во друга за да раѓаат, додека мажите останале во нивниот роден клан.
Дека се работи за такво функционирање, кое преовладувало и во заедницата на Homo sapiens, укажува и генетската разновидност на Х-хромозомот, кој се пренесувал преку машката линија и кој е послаб од митохондријалната ДНК, која се пренесува од мајката.
Така, гените ја потврдиле врската меѓу таткото и ќерката адолесцент, а од друга страна, младото момче и возрасната жена кои можеби била негова роднина, тетка или баба. Ова е директен доказ дека овие лица припаѓале на исто семејство и живееле во истиот период.
Научниците исто така откриле дека генетската разновидност на Y-хромозомот пренесена преку машката линија е помала отколку во случајот со митохондријалната ДНК, која се пренесува од мајките.
Ова значи дека најмалку 60 отсто од жените потекнуваат од друга заедница, велат научниците.
Благодарение на генетиката, имаме поконкретна слика за тоа како изгледала заедницата на неандерталците. Изгледа многу похумано, коментира Benjamin Peter, кој е истражувачки надзорник кај нобеловецот Svante Pääbo.



















