Не само што се откриени микроби единствени на Земјата, туку, според се што е познато, тие би можеле да преживеат на Марс, Европа или Enceladus, а научниците шпекулираат вреди ли и спротивното – дека животот на овие небесни тела се развивал на истите принципи.
Научниците повторно го откриле животот на местото каде што било незамисливо дека може да постои.
Во водите кои минуваат низ 600 метри вечен мраз, под нулата, солениот, речиси без кислород Lost Hammer Spring на канадскиот Арктик е едно од најсуровите места на Земјата. Меѓутоа, и овде животот наоѓа начин. Научниците откриле микроби кои напредуваат во солена вода што извира длабоко под permafrost, што може да послужи како модел како би изгледал вонземскиот живот на сателитите на Europa, Encelad или Mars.
Живот во вонземски средини ќе биде тшко да се најде , а научниците првенствено бараат услови кои би можеле да го одржат животот. Океанските светови како Јупитеровиот сателит Европа и Сатурновиот Енцелад можеби немаат многу заедничко со пустинскиот свет како Марс, но има карактеристики што ја поставуваат основата за настанување на живот таму, особено ако се најде на Земјата, во прилично слични услови.
Микроби кои би можеле да преживеат на Марс
Доказите сугерираат дека екстремно студените, солени океани би можеле да демнат под ледените школки на Европа и Енцелад. Марс може да има и течни солени езера заклучени под површината. Овие средини се веројатно хиперсолени.
Бидејќи солите ја намалуваат точката на замрзнување на водата, веројатно и тие се под нулата. И повеќе од можно е да имаат екстремно малку кислород. Не толку одамна, научниците пронашле докази дека под јужната поларна ледена капа на Марс, може да има хиперсолени езера.
Иако ова откритие сè уште е предмет на жестока дебата, ако има езера таму, Lost Hammer Spring е сосема сличен на она што мислиме дека би можело да биде.
Длабоко под вечниот мраз, вода со помалку од еден дел на милион растворен кислород, околу 24 проценти соленост и температури околу минус 5 Целзиусови степени продира на површината. Со оглед на сличноста со можеби езерата на Марс, микробиологот Elisse Magnuson од Универзитетот McGill во Канада и нејзините колеги барале може ли Lost Hammer Spring да биде еден од нив.
„Потребни беа неколку години работа со седиментот пред успешно да откриеме активни микробиолошки заедници“, објасни Magnuson.
Макотрпно собирање примероци
„Соленоста на животната средина се меша и со микробната екстракција и со секвенционирањето, така што кога успеавме да најдеме докази за активни микробиолошки заедници, тоа беше многу задоволувачко искуство“.
Следниот чекор беше грубо карактеризирање на микробната заедница. За ова, тимот ги секвенционираше остатоците од генетскиот материјал пронајден во нивните примероци, подредувајќи ги во серија микроби кои припаѓаат на различни познати типови на микроби.
Повеќето од микробите што ги пронашле биле сосема нови за науката и имаа специфични адаптации за да им овозможат не само да живеат туку и да напредуваат, на место како Lost Hammer Springa.
„Микробите што ги најдовме и опишавме во Lost Hammer Springa се изненадувачки бидејќи, за разлика од другите микроорганизми, тие не зависат од органски материјал или кислород за живот“, рече микробиологот Lyle Whyte од Универзитетот McGill.
Јадат и вдишуваат едноставни неоргански соединенија
„Наместо тоа, тие преживуваат со јадење и вдишување едноставни неоргански соединенија како метан, сулфид, сулфат, јаглерод моноксид и јаглерод диоксид, кои сите се наоѓаат на Марс. Тие исто така можат да фатат јаглерод диоксид и азотни гасови од атмосферата, што ги прави сите високо прилагодени и за опстанок и за напредување во многу екстремни средини на Земјата и пошироко.“
Овој тип на метаболизам е познат како хемолитотрофен и го има само кај микробните организми, барем овде на Земјата, и обично во доста екстремни средини. Значи, ако има живот на Марс со слична стратегија за преживување, тој веројатно, според она што го знаеме и за Земјата и за Марс, е навистина многу мал.
Тимот планира да негува и проучува некои од најактивните членови на микробната заедница за да се обиде да дознае повеќе за тоа како тие се приспособиле да напредуваат во таква непријатна средина. Оваа информација би можела да ни помогне подобро да ја разбереме веројатноста таквите организми да се појават на места како Марс, велат истражувачите.
