Неговиот живот беше бурен, а смртта брутална. Брадестиот „светец“, мистик, измамник и доверлив човек на руското царско семејство Григориј Распутин стана жртва на мистериозен заговор организиран од роднините на царот Николај Втори во студената зимска ноќ на 30 декември 1916 година во Санкт Петербург.
Два дена подоцна, телото на Распутин беше пронајдено во реката Нева со прострелни рани и траги на брутално малтретирање.
„Со оглед на чудниот начин на живот и блискоста на властите, си создаде многу непријатели“, вели историчарот Иван Успенски.
И по толку години по смртта на Распутин, неговата легенда живее и понатаму.
На почетокот на 20 век, триесетгодишен харизматичен монах од Сибир пристигнал во Петроград, денешен Санкт Петербург и брзо се здоби со огромно влијание на царскиот двор.
Чуда и оргии
Распутин, роден на 21 октомври 1869 година во селото Покровској, денес познат по своите чуда и оргии.
Во општеството во Петроград, ексцентричниот Распутин, кој често се облекувал во селска облека, беше обожуван. Тој ја негуваше репутацијата на побожен свет човек, видовит и исцелител, способен да го излечи престолонаследникот Алексеј од хемофилија.
И додека стекнувал репутација и политичко влијание како „шептач на царот“, тој исто така стекнал многу непријатели.
Неговата смрт била исто толку мистериозна како и неговиот живот. Дали е точна „официјалната“ верзија дека тој бил убиен од руски благородници, членови на поширокото семејство Романови, кои се заситиле од неговото влијание врз империјалното семејство, или британската разузнавачка служба имала улога во тоа?
Постојат приказни дека Распутин и царицата Александра, родена Германка, наводно планирале примирје меѓу Русија и Германија среде Првата светска војна, што воопшто не им одговарало на Британците.
Човек што не можеле да го убијат
Една од фантастичните теории за неговото убиство вели дека тој бил отруен за време на вечера, но преживеал „торта и чаша вино во кои имало доволно цијанид за веднаш да убие човек“. Еден час после тоа тој сè уште пиел, но сè уште не бил пијан.
После тоа, преживеал прострелна рана во градниот кош, па заговорниците „го претепале со палки“. Кога неговото навидум безживотно тело било изнесено од палатата, тој ги отворил очите и почнал да стенка, па тие му ги „скратиле страдањата“ пукајќи му во глава. Токму ова фатално пукање му се припишува на британскиот таен агент.
Неговото тело било фрлено во дупка во мраз очекувајќи да го понесе реката, но два дена подоцна бил пронајдено на брегот на реката…
Еден век по неговата смрт, музејот во Покровскоје му оддава почит на својот најпознат жител.
Родната куќа на Распутин повеќе не постои, но во соседната, каде што живееле неговите роднини, сместен е меморијален музеј кој го посетуваат туристи од цела Европа.
„Тој често бил во оваа куќа и скоро ништо не е сменето во неа од неговата смрт 1916 година“, вели кустосот Марина Смирнова.
Скитник зад кој не останало многу
„За жал, Распутин бил скитник, па многу од неговите лични работи не се зачувани“, додаде Смирнова. Неговиот стол, чинијата, огледалото и куферот се сметаат за автентични.
Музејот е отворен веднаш по падот на комунизмот, затоа што бил забранет од нивна страна.
„Немаме многу од тоа за да привлечеме туристи. Другите ги имаат Казанова или Дракула, но ние го имаме Распутин“, вели Смирнова, родена во блискиот град Тјумен.
На посетители на музејот, на околу 2.000 километри источно од Москва, им беа интересни членовите на германската поп-група „Бојни М“, кои се прославија, 1970-тите, со песната Распутин.
„Не смеевме да ја изведуваме на концерти во Советскиот Сојуз. Организаторите сметаа дека тоа може да биде навредливо“, изјави пејачката Лиз Мичел.
