Исак Њутн (Isaac Newton), познатиот британски математичар, физичар и астроном, е најпознат по откривањето на гравитацијата кон крајот на 17 век, но тој исто така се занимавал со размислување и во други области на човековото знаење.
Неговата книга „Philosophiae Naturalis Principia Mathematica“, објавена во 1687 година, ги постави темелите на законите за движење и универзалната гравитација и беше инспирирана, според приказната, од јаболко што паднало од дрво.
Но, научникот, кој беше пред своето време, беше исто така длабоко религиозен човек и во 1692 година ги запиша своите теолошки истражувања во тетратки што не ги покажа на никого.
Во нив, тој демонстрираше длабоко познавање на раните црковни ракописи и покажа дека го доживеал Христос како божествен посредник помеѓу Бог и човекот, кој бил подреден на Отецот што го создал“.
Тој беше особено заинтересиран за пророштвата, а неговите белешки, пронајдени во една стара куќа во Портсмут во 1969 година, открија дека Њутн верувал дека Апокалипсата ќе дојде точно 1.260 години по основањето на Светото Римско Царство.
Во едно писмо од 1704 година, изложено во Хебрејскиот музеј во Ерусалим во 2007 година, Њутн ја користел Библијата за да го пресмета датумот на крајот на светот.
Продолжува на страна 2
