Момо Капор за пријателствата што траат ! Блискоста се чува со време и разбирање

43

Што е потребно едно пријателство да опстои половина век? Во размислувањето што му се припишува на Момо Капор, одговорот е во љубовта, трпението и прифаќањето на туѓите слабости.

Пријателите не ги губиме секогаш по голема расправија. Понекогаш оддалечувањето доаѓа тивко — преку работните обврски, семејниот живот, преселбите и сè поретките средби.

Во текстот пренесуван под името на Момо Капор, токму тие секојдневни промени постепено го заземаат просторот што некогаш им припаѓал на дружењата. Меѓу причините за прекинот се и зборовите што до пријателот стигнале преку трети лица.

Половина век пријателство не се случува само од себе

Капор со восхит гледа на пријателствата што траат педесет години. Зад нив стојат многу простени грешки, прифатени разлики и свесно одвоено време.

Неговата впечатлива слика се двајца старци што се среќаваат напладне во „Маџестик“. Зад нив се добри и тешки години, а меѓу нив остануваат спомените од момчештвото и едноставниот ритуал: еднаш кафето го плаќа едниот, следниот пат другиот.

Дали секогаш е виновна другата страна?

Во ова размислување има и непријатно прашање: зошто за крајот на пријателството полесно ги обвинуваме другите отколку себеси?

Капор повикува на преиспитување на сопствениот карактер и однесување. Дали сме станале потешки за разговор? Дали сме ги занемариле старите пријатели додека сме создавале нови познанства?

Тоа не значи дека секој однос мора да се зачува по секоја цена. Но пред тивкото оддалечување да стане конечен прекин, вреди да се размисли дали останало нешто неискажано или неразбрано.

Старите пријатели ја паметат и нашата младост

Посебната вредност на долгогодишните пријатели е во заедничкото минато. Тие нè познаваат и од времето пред сегашните обврски, успеси и разочарувања.

Капор ги издвојува токму оние што го паметат со темна коса и подготвен за лудории — луѓето пред кои не мора одново да ја раскажува сопствената приказна.

Пораката на текстот останува блиска и денес: пријателството бара простор во животот. Понекогаш тој простор е само едно кафе, еден повик или искрен разговор што предолго го одложуваме.