Своите жртви ги зема и највисокиот врв на светот. Се проценува дека над 200 луѓе загинале при обидот да се искачат на тој врв.
Падови, ветрови, гушење поради ниското ниво на кислород, лизгање на земјиштето, лавини, драстични временски промени… ова тие опасности.
Сите освојувачи на врвот во модерното време се сеќаваат на телата на мртвите кои не само што не се отстрануваат туку служат како маркери за траги и засолништа.
Поради околината, телата се совршено сочувани.
Пример за таква смрт е телото на Дејвид Шарп, кое сега е обележано со т.н “Пештера на зелените чизми“ во близина на врвот. Тој се обидел да го достигне врвот во 2005 година, застанал да се одмори во пештерата и се замрзнал на лице место. Но, тој не умрел, едноставно не можел да се движи.
Над 30 алпинисти поминале покрај него и не сфатиле дека е жив – еден од нив ги слушнал неговите воздишки, па се обиделе да го одмрзнат преместувајќи го на сончева светлина. Но тоа не успеало, па го оставиле да умре. Неговото тело и денес е водич.
Самата пештера е наречена Зелени чизми по еден Индиец кој починал во 1996 година, кој се одвоил од остатокот од групата за да избега од временските услови и се замрзнал до смрт за миг.
Телото на Џорџ Мелори, кој починал во 1924 година во првиот обид да го освои Монт Еверест, било пронајдено дури во 1999 година.
