Научниците дошле до многу важно откритие поврзано со Alzheimer, но нагласуваат дека сé уште не знаат што тоа би можело да значи за лекување на оваа опака болест.
Новото истражување за хормонот somatostatin има потенцијал да го преобликува научното разбирање за тоа како тој влијае на Alzheimer и нејзиниот првичен развој во мозокот.
Претходните студии покажале дека somatostatin го стимулира производството на neprilysin, ензим кој го разградува протеинот amyloid beta, кој ги формира плаките кои ги оштетуваат невроните кај пациентите со Alzheimer.
Ова е многу важно
Сепак, новата студија објавена во списанието Scientific Reports покажува дека somatostatin директно влијае на amyloid beta протеин, спречувајќи ја трансформацијата на неговата мономерна форма во олигомери.
Gerold Schmitt-Ulms, невролог од University of Toronto, објаснува дека somatostatin не ја спречува акумулацијата на протеините, туку ја забавува.
Ова е важно, но сè уште не знаеме што значи за лекување, нагласува Schmitt-Ulms.
Научниците спровеле експерименти на глувци и откриле дека оние кои немаат somatostatin имаат пообемна и погуста акумулација на плаки на невроните во мозокот, што е во спротивност со претходната теорија дека нивото или активноста на neprilysin влијае на овој исход. Иако улогата на somatostatin е потврдена со ново истражување, таа се разликува од првичните претпоставки на научниците.
Во претходна студија од истиот тим на научници, било забележано дека somatostatin се врзува за amyloid beta протеинот во мозокот, особено во неговата олигомерна форма и во моментот на започнување на молекуларните врски.
Ова дава увид во тоа како околината на мозокот може да го промовира или инхибира формирањето на amyloid beta олигомери, објаснува Schmitt-Ulms.
Предизвик за лекување
Разбирањето на хемиските процеси кои се случуваат во најмали размери ќе биде клучно за разбирање на тоа како се формираат amyloid beta плаки и идентификување на потенцијалните стратегии за запирање на нивната прогресија.
Селективното подобрување на somatostatin како опција за третман е предизвик поради неговата деликатна рамнотежа во човечкото тело. Сепак, новото истражување отвора и нови патишта за истражување на алтернативни пристапи за изнаоѓање лек за Alzheimer.
Доказите зборуваат сами за себе и ние остануваме на нашите заклучоци, но податоците не можат да одговорат што значи тоа за терапевтиката, вели Schmitt-Ulms, нагласувајќи ја важноста на наодите на неговиот тим.
Конечно, тој забележува дека somatostatin, една од првите молекули биохемиски поврзани со Alzheimer, може да игра поинаква улога од очекуваната во раните фази на болеста.
