По препорака на Светската здравствена организација 150 минути прошетка или 75 минути трчање во седмица може да се корисни, но не се крајно несоодветни за заштита од петте најчести хронични болести. Физичките напори во една седмицата треба да се меѓу пет и седум пати повеќе, за да се заштите навистина од дијабетес, кардиоваскуларни болести и срцев удар, рак на дојка или на дебелото црево, пишува “Гардијан”.
Ова покажува анализата на повеќе од 170 студии од 1980-та до сега, направена од американски и австралиски универзитети, објавен минатата недела во Британскиот медицински журнал. Научниците барале закономерности меѓу количеството движење и здравјето на луѓето, кои учествувале во различни експерименти во текот на годините. Без изненадување се потврдило дека повеќе движење значи подобра физичка состојба, но освен тоа по препораките на СЗО минимален напор во една недела се всушност доста под реалниот минимум за здравје.
Друго откритие на аналитичарите е дека во домаќинството задолжително е да се работи во хортикултурата, искачување на стеблоо и други секојдневни активности, кои спокојно можат да се сметаат како физичко оптоварување и комбинацијата со на нив е еднаков на напорен тренингот што веќе се спосочува во препораката на СЗО за минимално движење.
150 минути одење на недела, кои ги препорачува Светската здравствена служба, се еднакви на 600 минути метаболички еквивалент (соодно 1 калории / кг / час за време на возењето – мет). Во исто време искачувањето на скали вкупно 10 минути во денот, чистење со правосмукалка за 15 минути, 20 минути градинарство, како и 20 минути трчање и 25 возења велосипед вкупно прават неделно повеќе од 3.000 минути се метаболилен одговор.
Меѓу 3000 и 4000 мет според научниците е вистинско потребно количество за заштита од тешки болести. Ризикот кај луѓето кои ја постигнуваат оваа активност е намален ризик од сите други групи кои страдаат од онколошки, срцеви болести и дијабетес.
Луѓето кои успеваат да ја исполнат барем препораката на СЗО, се поздрави од оние кои воопшто не се движат, но ризикот од хронични болести се намалува незначително. Пример за заболување од дијабетес – разликата е само 2%. При трчање 3000 мет. неделно ризикот паѓа со уште 19%.
Аналитичарите не можат да извадат заклучоци за промената во потребата од движење – факт е дека дебелината и дијабетесот, од кои можат да произлезат многу други болести, се епидемија во развиениот свет.
