Проблемот денес е што младите предолго остануваат со своите родители.
Иако секој од нив има свои причини кои можат да бидат поврзани со невработеноста, немаат пари да си дозволат да живеат самостојно, некои се борат со одредени болести, а општеството ги осудува.
Во галеријата погледнете некои од нивните причини.
Заедницата на BuzzFeed зборува за нивните искуства од животот со родители во зрелоста и раскажуваат приказни за нивните борби и радости, но и ги споделиле вообичаените заблуди за тоа како тој живот всушност изгледа.
1. Една жена која живее со мајка
„Никогаш не сум се отселила. Имам 32 години и живеам со мајка ми. Нема корист од иселувањето. На мајка ми ѝ плаќам „кирија“, сама купувам храна, плаќам мои сопствени сметки и споделувам сметки за куќата. Таа ми ја дава мојата приватност и ме третира како цимер!“ Потоа додаде: “Зошто би сакала да ги дадам парите на некој друг за кирија и да седам во еднособен стан кога имам цел подрум и двор? Или да ја делам киријата со еден куп други непознати цимери? За мене има смисла да живеам дома“.
2. Еден маж
„Постои претпоставка дека сме деца во возрасни тела кои сè уште им дозволуваат на родители да чистат по нас, да ни готват итн. Ја плаќам киријата на мајка ми, ги извршувам поголемиот дел од домашните работи, плаќам половина од сите намирници и готвам 90% од времето.“ Потоа додаде: „Едноставно не можам да си дозволам да живеам во мојот град, па зошто тогаш да живеам со странец кој на крај би можел да го мразам? Вака, живеам со мајка ми која ја знам и со која се согласувам.“
3. Некои од нас немаат избор
“Јас сум инвалид и живеам со мајка ми затоа што не сум способена да останам работа со полно работно време и да си дозволам сопствен стан. Се чувствувам толку непријатно секогаш кога некој ќе ме праша за мојата животна ситуација затоа што знам дека тоа ќе вклучува осуда и веројатно цело објаснување на мојата попреченост, што не би требало да биде неопходно, а тоа вклучува уште поголема осуда“.
4. Докторантка ја раскажува својата приказна
„Добивам многу осуди затоа што живеам со татко ми со свои 27 години. Се вселив кога отидов на постдипломски студии во близина, и останав овде бидејќи ми заштедува многу пари. Една од заблудите што живеам дома е или не заработувам доволно за да живеам сама или сакам родители се да ми плаќаат. Живеам дома за да заштедам пари, па кога ќе бидам подготвена да купам имот, тоа да можам да го правам Исто така работам со полно работно време и имам посебна работа со скратено работно време „Да живеам со моите родители не значи дека сум мрзелива!“
5. Задолжен студент
„Не можам да си дозволам да живеам сам. Имам редовен работен однос и сум редовен студент. Студентските кредити ме задолжија повеќе од 100.000. Моите основни трошоци за живот, додека се трудам да вратам дел од долгот, на крајот ќе бидат повисоки од мојата плата“.
6. Разведената сопруга и мајка
„Морав да се вратам дома со моето дете по разводот. Тоа беше избор бидејќи не морав да плаќам кирија додека плаќам за нега на детето (која чини повеќе од киријата), а моето дете има одличен однос со бабите и дедовците. Сè уште се занимавам со сите мои „возрасни“ обврски, сметки, намирници, перење, кариера итн. Со сигурност дека имаме покрив над главата додека се враќам на вистинскиот пат по голема промена на животот“.
7. Разочаран син
„Татко ми не му беше јасно дека можам да заработам повеќе од нив и дека сè уште требам да живеам под нивниот покрив. Имав огромен училишен долг и се преселив дома по ментален слом, а опкружувањето во кое заглавив за време на Ковид е, и сè уште е, многу токсично. Можеме да бидеме добри во однос на приходите и сè уште се бориме со финансиските проблеми. Повеќе не разговарам со еден од моите родители затоа што не можеа да поднесат дека не заработуваат најмногу. Попрво би живеел без мојот автомобил. Тие не ни знаат каде живеам сега“.
8. На еден маж животот со родителите му бил пекол
„Поради лични и семејни проблеми се преселив кај мајка ми. Живеевме заедно околу три години. Беа тоа три години пекол. Без да навлегувам во детали, конечно отидов еден ден и повеќе, не се вратив. Оттогаш не сум разговарал со неа. Раскинувањето со неа беше едно од најдобрите искуства за самопомош во мојот живот“.
9. На самохрана мајка ѝ се допаднал таков живот
„Во своите рани 20-ти бев самохрана мајка, без поим што да правам. Мајка ми го почитувала мојот простор како возрасен и родител, а во исто време ме поддржувала емотивно и финансиски. Сега сум во моите средни 30-тите, повторно сум мажена и во сопствен дом и понекогаш сè уште ми недостига да живеам со неа“.
10. Разочарана ќерка
„Кај мајка ми сè уште вреди правилото “моја куќа, мои правила“. Не смеев да излезам без да и кажам каде одам, за малку ќе ме избркаа кога останав да преноќи кај моето момче. Креветот не беше повеќе мој кревет, тој беше нејзин. Мојата соба беше на мајка ми. Сè што мислев дека имам во куќата на моите родители не беше мое кога пораснав“.
11. Член на големо семејство
„Јас живеам во рурална Панама. Во мојот случај, живеам во петкатна зграда со целото мое семејство (родителите, сестрата и јас сме на првиот кат, сите мои тетки, чичковци, братучедите, бабите и дедовците се над нас). Мислам дека ова е една од најдобрите работи што му се случиле на нашето семејство. Знаеме дека можеме да се потпреме еден на друг во сè и не чувствувам притисок да го напуштам мојот дом. Почитуваме меѓусебно граници и приватност. Во мојата земја е исто така нормално да не се иселиш од семејниот дом додека не се омажиш или додека не можеш да застанеш на свои нозе без многу долгови“.
12. За една жена живеењето со нејзината мајка е најдобра опција
„Јас и мојата постара мајка можевме да си дозволиме да живееме самостојно, но решивме да живееме заедно и двете сме ок. Таа е во добра форма за свои 78 години, но има некои физички и когнитивни проблеми и сите се – таа, јас и моите браќа и сестри – се посреќни што не живеат сами. Некои луѓе се обидуваат да ме обвинат дека живеам со мајка ми, но мислењето на некој што би грижата за стари лица ја користел против друга личност е некој чие мислење не се брои“.
13. За некои е невозможно да купат стан или куќа
„Мислам дека во голема мера зависи од семејството што го имате, но за мене тоа е постојано чувство на притисок. Живеам и работам во област каде што речиси и да нема куќи на располагање, а кога има, веднаш се продадени. Темата за тоа колку долго ќе живеам со моите родители, можам да кажам додека не добијам одобрение за куќа.Сега имаме муабети скоро секој ден, а јас сум постојано вознемирен и под стрес колку долго ќе треба да останам со моите родители“.
