Распадот на семејството може да остави длабоки и долготрајни последици врз децата – ефекти што често се чувствуваат и многу години подоцна во животот

487

Истражувањата покажуваат дека животната средина и начинот на живот, особено во детството, имаат поголемо влијание од генетиката врз здравјето и ризикот од прерана смрт како што луѓето стареат.

Бројни здравствени и психолошки студии ги анализираат последиците од разводот врз децата, при што дел од нив укажуваат дека тие ефекти можат да се манифестираат и децении подоцна. Освен емоционалните, можно е да се појават и физички последици – не само во младоста, туку и во подоцнежните години.

Научници од САД и Канада откриле дека лицата во пензионерска возраст, чии родители се развеле во нивното детство, имаат поголем ризик од мозочен удар во споредба со врсниците чии родители останале заедно.

Овој зголемен ризик останува значаен дури и кога ќе се земат предвид вообичаените фактори како пушење, физичка неактивност, дебелина, дијабетес, депресија, приход и ниво на образование. Според истражувачот Филип Бајден од Универзитетот во Тексас во Арлингтон, овие резултати дополнително ја нагласуваат врската меѓу детските трауми и здравјето во подоцнежниот живот.

Студијата, спроведена во соработка со научници од Универзитетот Тиндејл и Универзитетот во Торонто, опфатила околу 13.000 лица постари од 65 години во САД, а резултатите се објавени во медицинското списание PLOS One.

Овие наоди се дел од поширок корпус истражувања кои ја истакнуваат важноста на здравото детство за благосостојбата во зрелоста. Претходни студии, на пример, покажуваат дека недостатокот од сон во детството може да ја зголеми веројатноста за зависности во возрасниот период, додека силните врски со родителите имаат заштитна улога кај децата изложени на стрес од социјалните мрежи.

Дополнително, истражување предводено од Универзитетот Оксфорд, објавено во списанието Nature Medicine, потврдува дека факторите од околината и начинот на живот – особено во раните години – имаат клучна улога во одредувањето на здравјето и долговечноста, често поголема од генетските предиспозиции.

Како што истакнува Корнелија фон Дујн од Оксфорд, раните животни искуства се особено значајни, бидејќи токму тие фактори можат да го забрзаат процесот на стареење уште од млада возраст.