Руската агенција „Роскосмос“ објави документи за лунарната програма на Советскиот Сојуз, која, како што се наведува, имала за цел да биде прва во светот што поставила астрономска опсерваторија на природниот сателит на Земјата на крајот на 1960-тите.
Интернет-страницата на државната агенција содржи 46 документи, како и фотографии, илустрации и видео-хроника посветени на мисијата.
Предложената техничка и организациска насока на работите ќе обезбедела реални можности за создавање на прва лунарна опсерваторија во светот уште во 1968-1969 година. Таквата опсерваторија ќе станеше прототип за идните лунарни станици, наменети за трајна и сеопфатна услуга на Сонцето, Земјата (за метеорологија и други цели), планети и sвезди – се наведува во документот, потпишан од директорот на Централниот научен истражувачки институт за машинско инженерство Јуриј Мозорин 1967 година .
Исто така беше посочено дека Месечината е прилично стабилна природна платформа за астро-телескопски системи, како и дека секој објект во вселената може да се набљудува од неа скоро 14 дена. Тоа овозможува астрофизичкото истражување да се спроведе без влијание на атмосферата.
50 лет назад впервые в истории космический аппарат доставил на Землю образцы лунного грунта!
Сегодня мы предлагаем вашему вниманию новый комплект рассекреченных документов, рассказывающих о подготовке этой важной исторической миссии — https://t.co/L4dJe0IrpH pic.twitter.com/RJmHz5w6FE
— РОСКОСМОС (@roscosmos) September 24, 2020
Астрономската опсерваторија требаше да биде направена врз основа на лунарниот модул Е-8 и да се лансира на Месечината со помош на лансирното возило „Протон-К“.
Според декласифицираните документи, било планирано првата советска лунарна база, која требало да биде распоредена во 1970-тите, да им овозможи на тројца космонаути да останат 20 дена.
Тежината на лунарната станица е осум тони, времето на престој на Месечината – 20 дена, бројот на космонаути-истражувачи – три – се наведува во документот.
Според документот, првите лансирања како дел од формирањето на лунарната база требаше да се случат во 1973 година. Сепак, плановите не беа предодредени да се остварат. Во периодот 1969-1972 година. година, сите четири лансирања на супер-тешкото лансирно возило Н-1 од космодромот Бајконур завршија со несреќен случај, како резултат на што беше затворена советската лунарна програма.
