За еден месец од големата експлозија, се случила уште една таква, преплавувајќи го нашиот универзум со темна материја, сугерираат научниците во новото истражување.
Научниците имаат нова теорија за потеклото на универзумот, а таа вели дека големата експлозија можеби не била сама, односно била придружена од друга голема експлозија, која го преплавила нашиот универзум со темна материја и дека науката може да ја открие.
Потеклото на универзумот
Раниот универзум бил многу егзотично место во стандардната космолошка слика. Многу рано, по големата експлозија, таканаречениот инфлаторен настан го пратил нашиот универзум во период на екстремно брзо ширење. Кога инфлацијата завршила, егзотичните квантни полиња кои го активирале настанот се распаднал, истовремено трансформирајќи се во поплава од честички и радијација кои се уште се присутни во универзумот денес.
Во време кога универзумот бил стар помалку од 20 минути, овие честички почнале да се собираат во првите протони и неутрони за време на она што науката го нарекува нуклеосинтеза на Големата експлозија. Нуклеосинтезата на Големата експлозија е столб на модерната космологија, бидејќи пресметките зад неа точно ја предвидуваат количината на водород и хелиум во космосот.
Сепак, и покрај успешната слика за раниот универзум, науката сè уште не ја разбира темната материја, која е мистериозна и невидлива форма на материја која го опфаќа огромното мнозинство на маса во космосот. Стандардна претпоставка во моделите на Големата експлозија е дека било кој процес што ги генерирал честичките и зрачењето исто така ја создал темна материја.
Нова идеја
Тим од научници сега предложила нова идеја и тврди дека ерата на инфлација и нуклеосинтезата на Големата експлозија не била сама. Нивниот труд е објавен во репозиторијумот arXiv, каде што ги чека прегледите и евентуалното објавување во едно од научните списанија.
Тие велат дека темната материја можеби еволуирала по сосема одделен пат. Во тоа сценарио, кога инфлацијата завршила, таа го преплавила универзумот со честички и радијација, но не и со темна материја. Наместо тоа, велат тие, останало некое квантно поле кое не исчезнало. Како што универзумот се ширел и ладел, тоа дополнително квантно поле на крајот се трансформирало, предизвикувајќи формирање на темната материја.
Предности на новата теорија
Предноста на оваа нова теорија е тоа што ја одвојува еволуцијата на темната материја од нормалната материја, така што нуклеосинтезата на Големата експлозија може да се одвива како што моментално ја разбираме, додека темната материја се развива на посебен пат.
Новата теорија отвора и патишта за истражување на богата разновидност на теоретски модели на темната материја, бидејќи сега кога има посебна еволутивна патека, полесно е да се следи во научните пресметки. На пример, научниот тим кој стои зад оваа работа успеал да утврди дека ако имало таканаречен темен голем удар, тоа мора да се случило кога нашиот универзум бил стар помалку од еден месец.
Истражувањето, исто така, открило дека појавата на темната голема експлозија ослободила многу уникатен потпис на моќни гравитациски бранови кои ќе се задржат во денешниот универзум. Тековните научни експерименти, како што се временските серии на пулсар, треба да бидат способни да ги детектираат овие гравитациски бранови, доколку постојат.
