Руското село Даргавс се наоѓа во рускиот регион Северна Осетија-Аланија, а луѓето од 16 век ги закопуваа мртвите во мавзолеи, кои личат на мали куќи.
Сепак, освен починатиот, никој повеќе не живее во ова село, бидејќи според легендата, секој што ќе зачекори во Даргавс плаќа со својот живот. Историчарите сметаат дека вината за оваа приказна е чумата, која го опустоши ова место во 18 век.
На прв поглед, Даргавс не остава впечаток на морничаво село. Се протега покрај реката Гизелдон, а од 14-ти до 16-ти век биле изградени околу 100 камени куќи со интересна форма и подземни простории. Но, тие кријат темна позадина.
Жителите на селото биле погребани во нив, заедно со облеката и сите работи што ги поседувале. Изградени се околу 100 гробници во препознатлив стил на народите Нах – некои куќи имаат само една просторија, додека други се на четири ката.
Над нив се издигаат остатоци од стара стражарска кула, која наводно ги чува душите на починатиот. Коски и други човечки остатоци биле пронајдени во камените куќи, делумно поставени во ковчези во форма на чамец. Се претпоставува дека луѓето – како во времето на античка Грција – верувале дека мртвите треба да преминат река на пат кон задгробниот живот.
Според веб-страницата „ancient-origins.net“, се вели дека големата чума предизвикала масовна смрт. Сепак, тоа не е сè: легендата вели дека жителите на оваа област го заобиколуваат ова место во голем лак, плашејќи се дека нема да се вратат живи.
Старите монети и денес можат да се најдат меѓу гробниците. Семејството ги фрлило од ридот во бунарот со надеж дека ќе удрат во камените плочи затоа што тоа значело дека душата на починатиот член завршила во рајот.
