Двете организации посочуваат дека труповите претставуваат само „мал“ ризик по здравјето и не треба да се брза со нивното закопување.
Спротивно на длабокото верување, посмртните останки на жртвите од природни катастрофи не претставуваат посебен ризик по здравјето, потсетуваат од Црвениот крст и WHO, додавајќи дека сé уште се неопходни мерки на претпазливост, што значи дека телата не треба да се оставаат во близина на извори на вода за пиење за да се избегне можна контаминација со фекална материја.
Всушност, ризикот по здравјето почесто го претставуваат преживеаните кои можат да шират болести, велат експертите за итни случаи.
Природните катастрофи можат да предизвикаат илјадници жртви, како што е случајот со Либија, која неодамна беше погодена од смртоносни поплави, или во Мароко, кој доживеа исклучително силен земјотрес.
Мртвите кои беа затрупани под урнатините или однесени од водениот порој, ги поттикнува нивните сограѓани посмртните останки што поскоро да ги закопаат.
Но, Црвениот крст и WHO предупредуваат дека лошото или предвремено „ракување“ со таквите остатоци може да резултира со ментална болка или да предизвика правни проблеми за членовите на семејствата на жртвите.
Повреди, давење, изгореници
Светската здравствена организација и Црвениот крст нé потсетуваат дека општо правило е дека посмртните останки на жртвите од природни катастрофи или конфликти не предизвикуваат епидемии, бидејќи луѓето умираат од повреди, давење или изгореници и затоа обично не носат заразни организми кои можат да предизвикаат епидемии.
Двете организации посочуваат дека труповите претставуваат само „незначителен“ ризик по здравјето, но предупредуваат на опасноста што се крие во случај на различна причина за смрт – оние предизвикани од многу заразни болести како што се колера, ебола или вирусот Марбург (MARV), или во случаи кога катастрофа го погодува регионот во кој е ендемична една од споменатите болести.
Шефот на медицинско-правната единица на ICRC, Pierre Guyomarch, објаснува дека „поверојатно е болеста да се шири од оние што преживуваат природна катастрофа, а не од трупови“.
Внимавајте на водата
Портпаролката на WHO, Margaret Harris, вели дека по природните катастрофи треба да се преземат сите мерки на претпазливост при справувањето со водата, со оглед на тоа што изметот што го испуштаат мртвите може да биде контаминиран и да ја загади.
Во овој случај, постои ризик од дијареа или други болести, но само ако пиете таква контаминирана вода.
За да се отстранат опасните бактерии, доволно е да се дезинфицира водата наменета за пиење.
Главна причина за ризик во вакви случаи не се труповите, туку сé останато што е во водата, како кал и разни хемикалии, објасни Harris.
Не брзајте со погребите
Распространетиот мит за епидемии предизвикани од трупови „често ги поттикнува луѓето да сакаат да ги закопаат мртвите што е можно поскоро“, вели Bilal Sablouh, советник за судско здравство на ICRC во Африка.
Притисокот создаден од таквите гласини може да ги забрза масовните погребувања, кои се вршат набрзина и без почит кон починатиот.
Затоа, ги повикуваме властите на заедниците погодени од вакви трагедии да не брзаат со масовни погребувања или кремирање, вели Kazunobu Kojima, кој е задолжен за биосигурност во здравствените итни случаи во програмата на WHO.
И WHO и Црвениот крст препорачуваат телата прво да бидат идентификувани и погребани во јасно обележани индивидуални гробници. Потсетуваат дека е многу важно да се документира и мапира местото на погребот за да може подоцна да се најде.
И двете организации повторуваат нешто друго: кога се работи за посипување на трупови со вар во прав, тие истакнуваат дека тоа нема никаква корист бидејќи оваа постапка не го забрзува распаѓањето.
Тие додаваат дека дури и не е неопходно да се дезинфицираат телата, со оглед на тоа што телата генерално не претставуваат ризик за ширење на инфекции.
