Иако нема доволно информации за вродената отпорност на вирусот, истражувачите велат дека тоа не значи дека тој не постои.
Како пример, тие посочиле на случаи кога сите членови на семејството се заразиле, а само еден не.
Двете лица се најмалку 99,9 отсто генетски идентични. Сепак, овој 0,1 процент е она што ги одредува сите наши разлики, од уникатен начин на гледање, до отпорност или подложност на болести.
Колку повеќе знаеме за овие конкретни гени (и луѓето кои ги имаат), толку подобро затоа што во иднина би можеле да се создадат лекови кои можат да имитираат корисни генетски разлики. Затоа истражувачите тргнале во потрага по луѓе ширум светот кои би можеле да бидат отпорни на вирусот Ковид-19 САРС-КоВ-2. Во гените на некои луѓе може да биде клучот за лекување на оваа болест, пишува Science alert.
Разлика во клиничката слика на пациентите
Имунологот Evangelos Andreakos, водач на групата истражувачи, рече дека клиничката слика значително се разликува кај луѓето со Ковид, при што некои луѓе имаат само асимптоматска инфекција, додека други се опасни по живот.
„Нашето разбирање за патофизиологијата на ковидот кој се заканува по живот значително е напреднато од декември 2019 година, кога болеста штотуку била опишана, но сè уште знаеме многу малку за човечката генетска и имунолошка основа на вродената отпорност на САРС-КоВ-2“, рече Andreakos.
Иако нема доволно информации за вродената отпорност на вирусот, истражувачите велат дека тоа не значи дека тој не постои. Како пример, тие посочиле на случаи кога сите членови од домаќинството се заразиле, сем еден.
Порано е објавено дека луѓето со одредена крвна група имаат помала веројатност да развијат тешка форма на коронавирус, а тоа се лица со крвна група 0. Некои студии се занимавале со протеини, како што се рецепторите ACE2 или TMEM41B и се чини дека овие протеини се неопходни за влез на коронавирусот или се размножил во клетката.
Досега се пронајдени 400 испитаници
Но, како да се пронајдат поединците кои се природно отпорни на коронавирусот?
„Прво се фокусираме на неинфицирани контакти во домаќинствата каде што луѓето имаат симптоматска инфекција. После тоа, треба да се земат предвид лицата изложени на индексен случај без лична заштитна опрема, најмалку 1 час дневно во првите 3-5 дена додека траат симптомите во индексниот случај“, наведуваат истражувачите.
Ова би било проверено со негативни PCR тестови и негативни тестови на крвта четири недели по изложувањето, со посебен фокус на Т-клетките за да се утврди дали некое лице е заразено.
Истражувачите досега откриле 400 испитаници кои ги исполнуваат критериумите, но бараат повеќе.
