Љубовта кон кромидот можеби не е само прашање на вкус. Ново научно истражување покажува дека луѓето кои природно го сакаат неговиот мирис и вкус имаат помал ризик од развој на дијабетес тип 2 и висок крвен притисок.
Студијата, спроведена од меѓународен тим научници и објавена преку ScienceAlert, укажува дека врската не е случајна, туку е поврзана со специфични генетски варијанти кои влијаат врз чувството за вкус и мирис.
Гените откриваат што сакаме да јадеме
Истражувачите анализирале податоци од повеќе од 160.000 лица на возраст меѓу 37 и 73 години, користејќи информации од британска здравствена база која ги содржи нивните генетски профили и навиките во исхраната.
Во анализата биле идентификувани стотици генетски врски со 96 различни прехранбени преференции, меѓу кои кромид, лук, грејпфрут, рен, васаби, грав и додавање сол во храната.
Клучната улога на генот OR2T6
Најинтересното откритие било поврзаноста меѓу љубовта кон кромидот и варијанта на генот OR2T6, кој е одговорен за рецепторите за мирис.
Врската била потврдена и кај помлада група испитаници, што покажува дека генетската предиспозиција за преференција кон кромид останува стабилна без оглед на возраста.
Според научниците, ова е важно бидејќи гените не се менуваат во текот на животот, за разлика од навиките во исхраната, кои често се менуваат поради здравствени состојби или животен стил.
Помал ризик од дијабетес и висок крвен притисок
Во следната фаза од истражувањето, научниците ја поврзале варијантата на генот OR2T6 со здравствените исходи.
Резултатите покажале дека лицата со оваа генетска варијанта, која е поврзана со преференцијата кон кромид, имаат помал ризик од дијабетес тип 2 и артериска хипертензија.
Истражувањето користело метод познат како Менделова рандомизација, кој овозможува попрецизно утврдување на можните причинско-последични врски меѓу исхраната и здравјето преку анализа на генетските варијанти.
Потребни се дополнителни истражувања
И покрај охрабрувачките резултати, научниците предупредуваат дека засега не може со сигурност да се тврди дека кромидот директно го намалува ризикот од овие заболувања.
Според нив, потребни се дополнителни истражувања на поголеми и поразновидни популации за да се потврдат резултатите и да се утврди дали станува збор за вистинска причинско-последична врска.
Сепак, откритието отвора нови можности за проучување на влијанието на исхраната врз хроничните заболувања преку гените за вкус и мирис.
Нов пристап во нутриционистичките истражувања
Истражувачите сметаат дека токму гените кои го одредуваат вкусот и мирисот би можеле да бидат клуч за подобро разбирање на врската меѓу храната и здравјето.
„Утврдувањето дали одредена храна навистина предизвикува или спречува болест е еден од најголемите предизвици во нутритивната епидемиологија. Нашата рамка, базирана на гените за вкус и мирис, може да помогне подобро да се разбере како исхраната придонесува за развојот на хроничните болести“, истакнува генетскиот епидемиолог Даниел Хванг од Универзитетот во Квинсленд.
Научниците потсетуваат дека нездравата исхрана се поврзува со околу 11 милиони предвремени смртни случаи годишно во светот, па затоа секое ново сознание што ќе помогне подобро да се разбере улогата на храната во зачувувањето на здравјето има особено значење.
