Ново истражување сугерира дека езерата од метан на Титан би можеле да формираат структури слични на клетки, откривајќи траги за живот и менувајќи ја нашата потрага по него во беспатја на вселената.
Ново истражување сугерира дека најголемата месечина на Сатурн, Титан, може да содржи хемиски претходници на живот во своите езера. Научниците тврдат дека низа процеси базирани на течности би можеле да доведат до формирање на везикули, микроскопски меурчиња слични на примитивните клетки.
Имитација на првите чекори на животот
Езерата од метан и етан на Титан кружат преку процеси на испарување и дожд, слични на циклусот на водата на Земјата. Планетарниот научник Conor Nixon од Центарот за вселенски летови Годард на NASA и физичкиот хемичар Christian Mayer од германскиот универзитет во Duisburg-Essen истражувале како ваквите циклуси можат да предизвикаат формирање на структури слични на клетки. Нивното истражување е објавено во International Journal of Astrobiology.
Постоењето на какви било везикули на Титан би покажало зголемување на редот и сложеноста, што се услови неопходни за потеклото на животот, објасни Nixon.
Овие везикули, изградени од амфифилни молекули со едниот крај што привлекува течности, а другиот масти, би можеле да се формираат кога метанскиот дожд на Титан ги транспортира молекулите од атмосферата во езерата. Потоа се формира тенок слој на површината на езерото, а капките што го погодуваат овој слој се премачкуваат и се враќаат во воздухот како магливи микромеурчиња.
Слој по слој кон живот
Ако овие меурчиња паднат назад во езерото, се формира втор слој, структура слична на двојната мембрана на биолошка клетка. Според Nixon и Mayer, овој чекор е клучен за стабилноста на везикулите.
Стабилните везикули ќе се акумулираат со текот на времето, како и соодветните стабилизирачки амфифили кои се привремено заштитени од деградација. Во долгорочниот процес на композициска селекција, најстабилните везикули ќе се размножуваат, додека помалку стабилните ќе завршат како ќорсокаци… Ова води до процесот на еволуција, што води до зголемување на сложеноста и функционалноста, пишуваат авторите на споменатото истражување.
Што ќе открие, а што нема да открие претстојната мисија „Dragonfly“
Мисијата „Dragonfly“ на НАСА, која ќе пристигне на Титан во 2034 година, нема да ги има потребните инструменти за директно откривање на везикулите. Сепак, хемиската анализа би можела да открие траги од сложена хемија.
Доколку теоријата се потврди, таа би можела да го промени нашето разбирање за потеклото на животот, не само на Титан, туку и низ целиот универзум.
Извор: Science Alert
