На дното на Северното Море има милиони јами кои се тркалезни или елипсовидни и варираат во ширина од неколку метри до повеќе од 60 m, но се длабоки само 11 cm.
Некои јами дури и се споиле. Таквите јами обично се формираат кога течностите што содржат метан излегуваат од седиментот.
Сепак, една нова студија сугерира дека овие јами би можеле да бидат резултат на делфините кои бараат храна. Геонаучникот и водач на студијата Jens Schneider von Deimling од University of Kiel (Germany) скептичен е дека дупките во Северното Море се предизвикани од истекување на метан.
„Подморјето на Северното Море, како и некои други слични локации, се состои од порозен песок и има силни струи, што не е поволно за акумулација на метан во седиментот. За време на истражувачката експедиција на море, во седиментот немало траги од метан“, тврди германскиот научник.
Делфини и јагули
Користејќи ласери со висока резолуција, истражувачите внимателно ја проучувале формата на јамите, откривајќи можна поврзаност со активноста на делфините. Оваа алатка им овозможила на истражувачите внимателно да ја проучат формата на јамите до сантиметарска скала.
Ваквото истражување укажува на важноста од разбирање на улогата на морските цицачи во обликувањето на екосистемите и морските живеалишта и обезбедува нови сознанија за влијанието на животните врз животната средина.
Ласерот откри дека јамите немаат конусна форма, што би било случај доколку тесен млаз метан го пробие седиментот.
„Она што ги прави исклучителни е тоа што длабочината не се менува со односот на димензиите“, објаснува Schneider von Deimling. Без разлика на нивната ширина, сите јами се длабоки 11 см.
Геонаучниците и морските биолози користеле постоечки модели за да ги предвидат живеалиштата на јагулите и делфините и ги преклопиле тие податоци со океанографски податоци за океанските струи.
Откриле дека на местата каде што пронашле делфини и песочни јагули нашле и повеќе јами. Поголемите јами биле направени од делфини, но израмнети од океанографските струи.
Интердисциплинарна соработка
Schneider von Deimling рече дека се надева дека еден ден ќе сними докази за делфинот кој копа дупка, но не го задржува здивот. Водите на Северното Море се премногу заматени за да се види добро дното.
Затоа, истражувачите во моментов работат со ирски научници за да потврдат дека нивните предвидувања за локациите на јамата се засноваат на живеалиштата на делфините и може да се применат во области надвор од Северното Море.
Интердисциплинарното истражување како ова е начин за геонаучниците да им помогнат на биолозите да научат повеќе за однесувањето на животните. Разбирањето како се формираат дупки на морското дно може да биде важно за разбирање на подводните опасности.
Јами создадени од истекување на метан може да бидат знак за тектонски опасности.
Ако научниците можат да ги препознаат јамите направени од живи организми, тие би можеле да помогнат да се смири загриженоста за тектонските активности.
