Многумина се прашуваат зошто било можно да се лета на Месечината на крајот на шеесеттите години, а не во модерното време, со таков напредок во технологијата и науката.
Големиот план на NASA е да ги врати луѓето на Месечината. Првично тоа требало да се случи во 2024 година, но тој рок сигурно нема да биде испочитуван, а сега се очекува тоа да биде во 2025 година, иако никој не треба да биде изненаден во случај на дополнителни одложувања. Првиот дел од Artemis, како што е наречена мисијата за враќање на Месечината, иако е одложен, успешно е завршен. Вселенското летало Orion ја обиколи Месечината и успешно се врати на Земјата, а сега чекаме нов лет, во кој овој пат ќе има човечки екипаж.
Доколку и тој се покаже како успешен, следниот чекор е освојување на Месечината, каде што ниту една човечка нога не стапнала во последните 50 години.
Некои луѓе веруваат дека всушност човекот никогаш не слетал на Месечината – на Интернет можете да ги најдете нивните аргументи за ова тврдење, како и објаснувања кои ги побиваат овие аргументи. Еден од нив е фактот дека и покрај неверојатниот напредок во технологијата и научните откритија во последните педесет години, луѓето никогаш не се вратиле на Месечината.
Зошто е тоа така, објасни поранешниот администратор на NASA, Jim Bridestine во едно интервју пред неколку години, кое денес добро се памети со оглед на тоа што минатата недела е направен првиот голем чекор кон ново слетување на Месечината, прво од 1972 година.
Причините за тоа не се ниту технолошки ниту научни, туку политички. Да не беше политичкиот ризик до сега би биле на Месечината. Всушност, тие веројатно би биле на Марс, рече тој уште во 2018 година и потсети дека ваквите вселенски програми траат многу долго и чинат премногу пари. Со оглед на тоа што мисиите за истражување на вселената со екипаж се најскапи, за нив е и најтешко да се добие политичка поддршка. Бидејќи се работи за повеќегодишен зафат, нешто што го најави актуелниот претседател нема да се реализира во неговиот мандат, а во програмата треба да се вложат многу пари.
Исто така, проблемот е што, кога има промена на позицијата на првиот човек на САД, како и на администрацијата, тие не мора да го поддржат буџетот на претходната влада, кој е потребен за исполнување на претходно зацртаните планови. Нпр. во 2004 година, претседателот Буш ја задолжи НАСА да развие вселенско летало кое ќе го замени space shuttle и ќе ги врати луѓето на Месечината. Тогашната програма Consecration чинеше 9 милијарди долари и траеше 5 години, во текот на кои инженерите го развиваа и тестираа хардверот, но кога Обама стана претседател, НАСА ја напушти таа програма и се сврте кон развојот на ракетата SLS со која беше лансиран Orion.
По Obama дојде Trump, кој исто така смени дел од приоритетите на NASA, а приоритет му беше да се врати на Месечината, но и да го освои Марс.
Ваквите чести промени на вакви скапи проекти на крајот ја чинеа NASA дури 20 милијарди долари, како и многу потрошено време и труд на експерти. Biden, се чини, е исклучок во оваа ситуација бидејќи не ја промени програмата на Trump Artemis и ги задржа вселенските сили.
Што се однесува до финансиите, претходно многу повеќе се инвестирало во NASA. Како што коментираат за Business Insider, уделот на NASA во федералниот буџет во 1965 година изнесувал дури 4 отсто, додека во последните години тој буџет е околу 0,4 отсто. Програмата Apollo тогаш чинел, ако се претвори во денешната вредност, околу 142 милијарди долари. Во 2005 година NASA предвидела дека трошоците за враќање на Месечината ќе бидат 104 милијарди долари, односно денес со инфлацијата тој трошок ќе биде 162 милијарди долари.
