Научната агенција на австралиската влада објави серија технички извештаи во кои се детално опишани начините на управување со рударството.
Рударењето на големи длабочини може да влијае на морскиот живот, од најмалите жители на дното до врвните предатори како што се сабјарките и ајкулите, покажа истражување финансирано од индустријата.
Metals Company, водечка компанија за длабокоморско рударство, ѝ плати на научната агенција на австралиската влада да ги проучи податоците собрани за време на пробна рударска операција во оддалечениот Тихи Океан.
Огромни делови од морското дно на Тихиот Океан се покриени со полиметални нодули, грутчести карпи богати со метали што се користат во производството на батерии – како што се кобалт и никел.
„Metals“ има за цел да биде првата што ќе ги рудари овие нодули во меѓународни води, обидувајќи се да ја искористи оддалечената област позната како зона Clarion-Clipperton.
Научната агенција на австралиската влада објави серија технички извештаи во четврток во кои се детално опишани начините на управување со рударството.
Истражувањето покажа дека жителите на морското дно, како што се морските краставици, морските црви, морски ѕвезди и ракови, би можеле да доживеат „значително намалување на популацијата веднаш по рударењето“.
Некои од овие видови делумно би се опоравиле во рок од една година, но морските филтер-хранилки и другите ситни организми што се хранат со седименти од морското дно покажаа „минимално закрепнување“.
Нашето истражување покажува дека на морското дно има значителни локални влијанија од различни рударски операции, рече научникот Piers Dunstan.
Компаниите за длабокоморско рударство сè уште се обидуваат да го откријат најдобриот начин за извлекување на нодулите, кои можат да се најдат на длабочина од најмалку пет километри.
Поголемиот дел од напорите се фокусирани на роботски машини што ги вшмукуваат нодулите додека се движат по океанското дно.
Австралиските научници проучувале како облак од седимент ослободен како рударски отпад може да им наштети на ајкулите и рибите.
Во некои сценарија, предаторите би можеле да акумулираат токсични метали во крвта по продолжено изложување на овие испарувања.
Долговечните врвни предатори, како што се сабјарките и големите ајкули, акумулирале највисоки симулирани концентрации на металот, напишаа научниците во извештај.
„Ризик од штета“
Симулациите покажаа дека концентрациите на метали во крвта нема да ги надминат меѓународните здравствени упатства, а влијанијата би биле помалку изразени ако седиментот се испушта на поголема длабочина.
Овој проект помага да се обезбеди дека доколку се продолжи со длабокоморското рударство, постои јасен пристап кон разбирање на потенцијалните ризици и влијанија врз морскиот живот и екосистемите, рече Dunstan.
Меѓународниот орган за морско дно, кој го надгледува рударството во длабоко море во меѓународни води, сè уште не ги усвоил долгоочекуваните правила за регулирање на индустријата.
Metals Company со седиште во Канада планира да го започне проектот во следните две години и наговести дека може да продолжи дури и без одобрение од владата, посочувајќи на нејасен закон на САД што им дозволува на американските граѓани да вадат минерали од морското дно во области надвор од националната јурисдикција.
Компанијата ѝ плати на Организацијата за научни и индустриски истражувања на Комонвелтот (CSIRO) на Австралија околу 1 милион американски долари за да го состави извештајот.
CSIRO нагласи дека не е ниту за, ниту против рударството во длабоко море, но дека неговата работа ќе помогне да се измерат и следат влијанијата ако се продолжи.
Експертот за енергетска транзиција Tina Soliman-Hunter изјави дека ова е една од „најсеопфатните“ студии за длабокоморско рударство.
Без такво истражување, постои ризик од штета од рударските активности што би можела да трае со генерации, рече Soliman-Hunter од австралискиот универзитет „Macquarie“.
Сместена во меѓународни води помеѓу Мексико и Хаваи, зоната Clarion-Clippertonе огромна бездна која опфаќа околу четири милиони квадратни километри.
