Намерното инфицирање на поединци со човечки црви откри потенцијален пат за подобрување на метаболичкото здравје, според револуционерното клиничко испитување во Австралија.
Во револуционерното клиничко испитување предводено од научници од James Cook University во Australia, волонтерите биле намерно заразени со ларви на човечката анкилостома (Necator americanus) за да се истражат потенцијалните придобивки за нивното метаболичко здравје.
Студијата, која траела две години и опфатила 24 учесници, првично покажала покачени нивоа на отпорност на инсулин кај сите волонтери. На крајот од студијата, групата инокулирана со анкилостома покажала значително намалување на инсулинската резистенција во споредба со оние на кои им било дадено плацебо.
Резултати се во согласност со претходната студија
Иако сè уште не се доволни за да се препорача овој пристап, овие резултати се во согласност со студијата од 2021 година која открила позитивни ефекти од инфекцијата со анкилостома на цревниот микробиом.
Тимот вели дека нивното испитување нуди доказ за принципот дека третманот со анкилостомата може да ги стабилизира или подобри клучните детерминанти на метаболичкото здравје, како што е отпорноста на инсулин.
Паразитски црви, вклучувајќи ги и анкилостомата, коегзистирале со луѓето низ историјата, понекогаш со минимално влијание врз здравјето и потенцијално дури и корисни ефекти. Неодамнешните студии покажале дека во регионите каде што се распространети инфекциите со паразитски црви, луѓето имаат помалку метаболички и воспалителни болести.
Понатаму, студиите покажале дека отстранувањето црвите кај поединци може да доведе до нагло зголемување на инсулинската резистенција, фактор поврзан со регулација на шеќерот во крвта и развој на метаболички нарушувања како што се дијабетес тип II и кардиоваскуларни болести.
Што покажуваат резултатите?
Испитувањето на James Cook University е еден од првите случаи во светот каде учесниците биле намерно заразени со паразитски црви во контролиран временски период.
Првобитно биле бклучени вклучени 40 возрасни волонтери со зголемени резултати на инсулинска резистенција, а испитувањето завршило со 24 учесници. Ним по случаен избор им бил даден плацебо или 20 до 40 инфективни ларви на анкилостомата, при што ниту субјектите ниту истражувачите не биле свесни за доделениот третман.
Иако благи до умерени гастроинтестинални непријатности како што се надуеност, гадење, повраќање, запек или дијареа биле пријавени кај групата заразена со црви, овие симптоми останале податливи, што довело само три субјекти да се повлечат од студијата.
По една година сеопфатни проценки на физичкото и менталното здравје, групата заразена со анкилостома покажала значително пониски резултати на отпорност на инсулин, измерени со HOMA-IR.
Оние кои примиле 20 ларви доживеале намалување од 3,0 на 1,8 единици, додека оние кои примиле повисока доза забележале намалување на нивниот резултат од 2,4 на 2,0 единици. Спротивно на тоа, резултатите на плацебо групата се зголемиле за средна вредност од 0,8 единици.
Тие намалени вредности на HOMA-IR покажуваат дека луѓето доживеале значителни подобрувања во чувствителноста на инсулин – резултати кои биле и клинички и статистички значајни, забележува бионаучникот Doris Pierce, водечки автор на студијата објавена во списанието Nature Communications.
Во тек е ново, поголемо истражување
Сепак, многу аспекти на инфекцијата со анкилостома остануваат нејасни, вклучувајќи го точното влијание на анкилостомата врз човечкиот метаболизам и причините зад нелинеарната врска помеѓу повисоките дози на анкилостоми и подобрувањата во отпорноста на инсулин.
Со оглед на ограничената големина на примерокот на спроведеното истражување, во тек се поголеми меѓународни студии кои ќе ги истражат овие прашања подлабоко.
