И покрај исчезнувањето пред околу 40.000 години, неандерталците продолжуваат да влијаат на ДНК на повеќето современи луѓе.
Една нова студија открива како овие древни гени биле интегрирани во нашите геноми, истакнувајќи ги вкрстувачките настани помеѓу нашите предци и неандерталците.
Се проценува дека помеѓу 1 и 4% од ДНК на сите не-Африканци денес доаѓа од неандерталците.
Овие гени придонеле за нашите физички и бихејвиорални особини. За да ги разберат средбите што довеле до ова генетско мешање, истражувачите ги анализирале геномите на 59 древни Хомо сапиенс, на растојание од пред 45.000 до 2.200 години.
Меѓу нив, 33 луѓе живееле пред повеќе од 10.000 години, вклучувајќи го и добро познатиот човек од Ust’-Ishim (Siberia, Russia).
Споредувајќи ги овие праисториски геноми со оние на 275 денешни луѓе ширум светот, истражувачите користеле компјутерски модели за да ја следат еволуцијата на гените на неандерталецот.
Корисни гени
Тие утврдиле дека протокот на неандерталските гени во современиот човечки геном се случил помеѓу 321 и 950 генерации пред да живеат древните поединци, што е точно 6.832 години. Просечното време на генетска интрогресија било пред околу 47.124 години, што покажува дека вкрстувањето започнало пред околу 47.000 години и траело речиси седум милениуми.
Истражувањето исто така покажа дека потеклото на неандерталците е нерамномерно распоредено во човечкиот геном. Некои региони, познати како „архаични пустини“, се целосно без неандерталска ДНК, додека други имаат високи концентрации на овие древни гени. Ова сугерира дека голем дел од генетскиот материјал на неандерталците бил штетен и елиминиран преку природната селекција. Сепак, одредени корисни гени преживеале.
Студијата идентификувала 347 неандерталски гени кои останале добро зачувани кај античките и модерните популации, што укажува на нивната непосредна предност за раните луѓе кои се соочуваат со нови еколошки предизвици надвор од Африка. Овие корисни гени првенствено се поврзани со пигментацијата на кожата, метаболизмот и имунитетот.
Ова револуционерно истражување нуди подлабоко разбирање на сложените настани на вкрстување помеѓу Хомо сапиенсот и Неандерталците и нивното трајно влијание врз човечкиот геном.
