Научниците успешно извлекле РНК од изумрен вид | Дали сме на прагот на нивното оживување?

1087

Научниците успеале да извлечат РНК од примерок на тасманиски тигар од 1891 година, што отвора нови можности за разбирање на изумрените видови и древните пандемии.

Научниците најавиле напредок во проучувањето на изумрениот тасманиски тигар, месојаден торбар кој некогаш ја населувал Австралија и соседните острови. И покрај изумирањето на видот поради човечките активности, научниците продолжиле да стекнуваат нови сознанија.

Тие успешно извлекле РНК, генетски материјал сличен на ДНК, но помалку стабилен, од исушената кожа и мускулите на тасманскиот тигар, кој се чува во музеј во Стокхолм од 1891 година.

Во последниве години, научниците успеале да извлечат древна ДНК од животни и растенија, од кои некои датираат милиони години. Сепак, споменатото ново истражување го означува првиот случај на обновување на РНК од изумрен вид.

Иако не е примарен фокус на студијата, способноста за екстракција, секвенција и анализа на античка РНК може значително да им помогне на научниците во нивните напори да ги вратат во живот изумрените видови. Дополнително, наоѓањето РНК од антички вируси може да придонесе за откривање на потеклото на минатите пандемии.

Улогата на ДНК и РНК

ДНК и РНК, молекуларни близнаци, играат суштинска улога во клеточната биологија. ДНК е двоверижна молекула која го содржи генетскиот код на организмот, додека РНК е едноверижна молекула која има задача да ги преведе генетските информации во практични функции. Улогата на РНК вклучува синтеза на многу протеини неопходни за опстанок на организмот и регулирање на клеточниот метаболизам.

Секвенционирањето на РНК ви дава вкус на вистинската биологија и метаболичко регулирање што се случувало во клетките и ткивата на тасманските тигри пред да исчезнат, објаснува Emilio Mármol Sánchez, водач на студијата објавена во списанието Genome Research и генетичар и биоинформатичар од Center for Paleogenetics and SciLifeLab во Шведска.

Marc Friedländer, генетичар и коавтор на студијата од University of Stockholm and SciLifeLab, ја нагласува важноста од разбирање на комплементот на гените и генската активност кај изумрените видови.

Некако овој тасмански тигар заврши во Шведска и сега РНК од него е секвенционирана, првпат од изумрен вид. Image credit: Emilio Mármol Sánchez (photograph) and Panagiotis Kalogeropoulos (editing)

РНК може да преживее долго време

Исто така, имаше прашања за тоа колку долго РНК може да издржи под условите на складирање што ги издржале овие остатоци, кои вклучуваат собна температура во плакарот. И покрај неговата полумумифицирана состојба, со зачувана кожа, мускули и коски, но недостасуваат внатрешни органи, посмртните останки на тасманискиот тигар во шведскиот природонаучен музеј го го доведоа во прашање конвенционалното размислување.

Love Dalén, еволутивен генетичар во Центарот за палеогенетика, забележа дека иако истражувачите претходно верувале дека РНК ќе опстане само кратко време на собна температура, особено кога примероците се влажни, тоа не вреди за исушените примероци.

Трагична приказна за исчезнувањето на еден вид

Тасманискиот тигар бил сличен на волк и се разликувал по лентите на грбот кои личат на тигар. Доаѓањето на луѓето во Австралија пред приближно 50.000 години предизвикало значителен пад на популацијата на овој предатор. Доаѓањето на европските колонизатори во 18 век значи пропаст за преостанатите популации на овие животни на островот Тасманија, бидејќи се доделувале награди за нивно ловење, поради нивната закана за добитокот. Последниот познат тасманиски тигар умрел во зоолошката градина во Тасманија во 1936 година.

Приказната за исчезнувањето на тасманискиот тигар е, на некој начин, еден од најдобро документираните и докажани настани на исчезнување предизвикани од човекот. За жал, тасманските тигри биле прогласени за заштитени само два месеци пред да умре последниот познат поединец во заробеништво, предоцна за да се спасат од истребување, се сеќава Sánchez.

Скептицизам за крај

Имало и приватни иницијативи за „де-истребување“ чија цел била да оживеат одредени изумрени видови како што се тасманскиот тигар, додото или волнениот мамут.

Сепак, Sánchez изрази скептицизам за можноста за повторно создавање на изумрени видови со помош на генско уредување на живите роднини на овие животни, но се залага за понатамошно истражување на биологијата на овие изумрени суштества.