Најновата научна студија спроведена во чилеанската пустина Atacama покажува дека сегашната технологија не може секогаш да открие траги од живот дури и на површината на нашата планета, а камоли на друго место во вселената.
Роверите на Марс кои бараат биолошки траги може да имаат потешкотии во тоа пребарување само затоа што нивните инструменти не се на ниво на задачата. Најновата научна студија спроведена во чилеанската пустина Atacama, најстарата пустина на Земјата, покажува дека сегашната технологија не може секогаш да открие траги од живот дури и на површината на нашата планета, а камоли на Марс.
Авторите на таа студија тврдат дека животот на Марс ќе продолжи да ни бега ако не ја подобриме нашата способност да ја идентификуваме одамна мртвата (пред неколку милијарди години) „микробна темна материја“, кога Марс бил потопол и повлажен отколку што е денес.
Тестирање на најдобрите инструменти во Atacama
Пустината Atacama има древна делта наречена Red Stone, која содржи песок и карпи богати со хематит и кал. Геолошки гледано, областа е доста слична на делови од Марс, поради што астробиолозите често ја користат како модел за Црвената планета.
Кога ја тестирале минералогијата на Red Stone со најдобрите инструменти достапни денес, авторите на споменатата студија откриле некои мистериозни знаци. Речиси девет проценти од генетските секвенци добиени со секвенционирање на следната генерација спаѓаат во категоријата „некласифицирани“, додека 40 проценти од преостанатите секвенци не може да се доделат на ништо поконкретно од највисоките таксоними, како што се редови или домени.
Научниците од Автономниот универзитет во Чиле (Universidad Autónoma de Chile) велат дека нивните наоди откриваат невообичаено висок степен на филогенетска несигурност. Така тие предложиле нов концепт кој ја претставува оваа несигурност, она што тие го нарекуваат „темен микробиом“. Овој термин во суштина се однесува на микроорганизми кои научниците можат да ги откријат преку генетско секвенционирање без да знаат точно што се тие.
Темниот микробиом на Red Stone можеби е составен од навистина нови постоечки видови кои се наоѓаат никаде на друго место на Земјата, но исто така може да биде случај дека таков темен микробиом всушност претставува реликтна заедница на микробни видови кои порано ја населувале делтата на Red Stone во далечното минато, чии постоечки роднини не се пронајдени во постојните бази на секвенци, пишуваат научниците во новата студија, објавена во списанието Nature Communications.
Примероците од Red Stone исто така се анализирани со помош на инструменти за тестирање користени или наменети за Марс, покажувајќи дека откривањето на микроорганизми е многу потешко, со ограничено или никакво откривање во повеќето случаи.
Знаците на органска материја не се нужно и знаци на живот
Во 2022 година, роверот Perseverance на НАСА на Марс откри „силни знаци“ на органска материја додека се тркалал низ древната делта на реката. Во годините пред тоа, роверот Curiosity забележал знаци на органски молекули во песокот и исушена кал. Ова се ветувачки откритија, но органската материја не е сигурен знак за живот. Сè уште не е јасно дали овие молекули имаат биолошко потекло.
Нашите анализи на инструментите на платформата за тестирање кои биле или ќе бидат испратени на Марс откриваат дека иако минералогијата на Red Stone се совпаѓа со откриените инструменти од земја на Црвената планета, слично ниско ниво на органска материја ќе биде тешко, ако не и невозможно, да се открие во карпите на Марс, во зависност од инструментот и техниката што се користи, заклучуваат истражувачите од Чиле.
Нашите резултати ја истакнуваат важноста од враќање на примероците на Земјата за конечно да се утврди дали некогаш постоел живот на Марс, заклучуваат авторите на студијата.
Бонус видео
