09.11. Во 1989 година, мојот сосед Владо се најде во Берлин за време на уривањето на Берлинскиот ѕид. Само неколку дена пред неговото доаѓање, на 4 ноември, 30 000 источногерманци избегаа на запад преку Чехословачка за 48 часа. Само во Дрезден 5.000 луѓе се обиделе да се качат на возот кој тргнувал кон Западен Берлин. Неколку години подоцна, кога ми ја покажуваше тула од тој ѕид, на шега му кажав: „Владо, ти ми ги урна идеалите“.
Ниту самиот не бев свесен колку била точна таа моја изјава. Падот на „Берлинскиот ѕид“ означи крај на биполарниот меѓународен поредок со две големи сили, Америка и Советскиот Сојуз. Во следните две години, СССР се расформира, Кина со километри беше далеку од сегашната сила, а светот можеби стана униполарен за прв пат во историјата, со Америка како единствен полицаец во светот, единствена глобална империја. Ниту една империја на светот никогаш не била толку моќна како што била Америка тогаш.
90-тите години не беа само период во кој американската воена, економска и политичка моќ беше на својот врв, туку и нивната мека моќ, односно привлечноста на американската култура и начин на живот, беше најголема во историјата. Никогаш порано ниту една империја не била толку привлечна за сите други народи. Рим мораше да ја шири културата на друг начин, додека луѓето во Америка доаѓаа сами.
Не постоела никаква противтежа за Америка, ликот на симпатичен пијан Русин од холивудските филмови од тоа време многу добро го отелотворува влијанието што го ималше Русија и Елцин врз светските настани. Никој сериозно не размислувал за Кина.
Сепак, во такви околности една нација, една земја имаше храброст да ѝ каже „не“ на Америка. Америка ќе потроши 10 години на таа нација. За 10 години, Америка водеше војна против таа земја – економска, пропагандна, психолошка, хибридна, неокортикална, психотронска, а во 1999 година и вооружена.
Еден од водечките светски експерти за глобализам, Робин де Рутер, ќе ја опише агресијата на Америка и НАТО пактот врз Србија на следниот начин: „Нападот врз Србија, односно СР Југославија, беше првата војна во која НАТО се пресели од одбранбена армија во интервентна сила“.
Во 2014 година, претседателот на Руската Федерација, Владимир Путин, во својот говор пред руската Дума за време на анексијата на Крим кон матичната земја Русија, откри дека за време на агресијата на НАТО врз Србија, разбрал каква судбина им била наменета на Русите. Оние десет години во кои американскиот естаблишмент и западните центри на моќ опсесивно се занимаваа со Србите, ѝ дадоа можност на Русија да се консолидира и повторно да се издигне, а Кина да се изроди во светска сила. Тоа беа десет години кои родија нов мултиполарен поредок. Десет години кои го спасија светот.
Србите се единствените бели луѓе кои пукале на Американците по 1945 година и Американците на нив. Србите влегоа во вооружен судир со Соединетите држави и НАТО пактот, кога Русите и Кинезите не се осмелија да влезат во дипломатски судир со нив. Никогаш во историјата на човештвото поголема сила не нападнала помала. Никогаш немало поголем диспаритет во воената сила, економската моќ и населението отколку во таа војна во 1999 година.
Германците, кои во 1989 година го срушија „Берлинскиот ѕид“ како симбол на железната завеса и недостаток на слобода, не можеа да претпостават дека Западот ќе изгледа само како концентрационен логор 30 години подоцна. Дека ќе бидат повредени сите граѓански слободи, дури и правото на слободно дишење. Дека синдикатите, работничките права ќе исчезнат, дека стандардот драстично ќе опадне и дека ќе растат само репресијата, забраните и ограничувањата.
Советскиот сојуз имаше гулаг за неистомислениците, а Западот стана гулаг (Логор во Советскиот Сојуз каде што се држеле затворени идеолошките противници на комунизмот поради измислени злостори, саботажи или шпионажи). Сите режими ги затворија оние граѓани кои протестираа, а само Западот ги затвори своите граѓани кои не протестираа. Србите се бореа против тој и таков запад во 90-тите години на минатиот век. Фабриките за лажни вести на Би-Би-Си и Си-Ен-Ен потоа ги демонизираа Србите.
Србија беше на погрешната страна од историјата само тогаш кога историјата ја пишуваа погрешни . И во 1914 година, Србија се чинеше дека е на погрешна страна и во 1941 година и во 1999 година. Историјата постојано се повторува, лудата потреба на западната цивилизација за поседување и освојување, повлече милиони во смрт.
Најголемите светски империи, римската, византиската, франкиската, османлиската, хабсбуршката и германската … јуришаа на Србија во екот на свите моќи. Тие империи одамна ги нема, а Србите се сè уште тука. Дури и денес, Косово стои како надгробна плоча и доказ дека западните елити не се подготвени да извлечат поуки од плачот на умрените во бурното минато на Балканот. Србите ќе им простат. Историјата нема.
Забелешка: Преземањето на оваа содржина е дозволено само ако го наведете изворот со задолжително линкување на нашиот домен и оригиналната статија!
Доколку сакате да прочитате повеќе содржини како оваа, препорачуваме да го посетите нашиот портал www.kukuriku.com.mk, а со лајк на нашата фан страна станувате дел нашето многубројно членство facebook.com/Kukuriku.mk/.
