Фреските и записите од гладијаторски борби раскажуваат интересна приказна, но на научниците отсекогаш им недостасувале физички докази.
Една од популарните форми на забава во Римското Царство била гладијаторската борба. Ова е потврдено од бројни натписи и фрески, како и од арени кои сè уште постојат.
Но, научниците со години се обидуваат да пронајдат опипливи, физички докази што би потврдиле дека гладијаторите се бореле со животни – на пример, лавови и мечки. И се чини дека конечно успеале.
Истражувањето спроведено од научници од ирскиот универзитет Мејнут и објавено во списанието PLOS One for Science and Medical Research откри прв физички доказ за гладијаторски борби меѓу луѓе и животни кои датираат од римско време.
Научниците открија скелет пронајден во близина на Јорк, Англија, во она што се верува дека е римско гробиште за кое се верува дека содржи остатоци од гладијатори. Лезиите пронајдени на скелетот беа обработени со користење на современи форензички техники и експерименти, а резултатите недвосмислено покажаа дека коските носат траги од угриз од животно кое припаѓа на категоријата големи мачки.
Како што истакнаа во истражувањето, трагите од каснување на карлицата на скелетот претставуваат прва остеолошка потврда за човечка интеракција со големи ѕверови „во борба или забавна средина во римскиот свет“.
Со години, нашето разбирање за римските гладијаторски борби и животинските спектакли во голема мера се потпирало на историски текстови и уметнички претстави. Ова откритие дава прв директен, физички доказ дека вакви настани се случиле во тој период, преобликувајќи ја нашата перцепција за римската култура на забава во регионот, изјави во соопштението за медиумите водечкиот автор на студијата, професорот по антропологија Тим Томпсон.
Без разлика дали нанесената траума се случила како дел од претстава или егзекуција, овие докази од Јорк содржат и неколку дополнителни потенцијални сознанија. Како клучен нов директен доказ, трауматските маркери од гробиштата Дрифилд Терас дозволуваат културата на спектаклот на градот, во овој случај колонијалната и гарнизонската заедница на Јорк, и покраината да се карактеризираат со поголема потенцијална специфичност, зајакнувајќи ги толкувањата засновани на несигурните темели на визуелните слики, заклучуваат истражувачите, додавајќи дека ова откритие е интересно и од перспектива на „провинциското снабдување со егзотични животни“.
