Ѕвездите можат да умрат на многу начини, но астрономите сега откриле сосема нов и екстремно насилен начин што води до нивно уништување.
Неодамнешното откритие на астрономите откри извонреден настан во кој два древни остатоци од ѕвезда се судриле во јадрото на галаксијата, што резултирало со колосална експлозија и видлив излив на гама зраци низ универзумот. Познат како GRB 191019A, настанот им дал на астрономите вредни сознанија за исчезнувањето на ѕвездите во густо населените региони на универзумот.
Откритието е возбудливо за разбирање како умираат ѕвездите и за одговарање на други прашања, како на пример кои неочекувани извори би можеле да создадат гравитациски бранови што би можеле да ги откриеме на Земјата, рече Andrew Levan, водечки автор на студијата објавена во списанието Nature Astronomy.
Откритието го потврдиле три опсерватории и вселенски телескоп
Откривањето на GRB 191019A од опсерваторијата Neil Gehrels Swift, е првиот показател за овој настан. Последователните набљудувања со Меѓународната опсерваторија Gemini, Нордискиот оптички телескоп и вселенскиот телескоп Hubble им овозможиле на астрономите да ги испитаат ефектите од експлозијата на гама-зраците од GRB 191019A . Тие откриле дека судирот се случил во близина на централната супермасивна црна дупка, на 100 светлосни години од срцето на галаксијата, која е оддалечена околу 3 милијарди светлосни години од Земјата.
Овие нови резултати покажуваат дека ѕвездите можат да бидат уништени во некои од најгустите области на универзумот, каде условите ги принудуваат да се судираат, објасни Levan.
Што ја предизвикало огромната експлозија?
Уникатноста на споменатиот настан лежи во тоа што се случил во рамките на претходно позната древна галаксија. Идентификацијата на локацијата на експлозијата во центарот на таа древна галаксија обезбеди примамливи докази за нов пат за уништување на ѕвездите.
„Нашето понатамошно набљудување ни кажа дека експлозијата најверојатно била предизвикана од спојување на два компактни објекти, наместо да се работи за масивна ѕвезда што се урива“, рече Levan.
И покрај тоа што ја помина својата почетна фаза на формирање на ѕвезди, јадрото на старата галаксија обезбедува идеална средина за судир на ѕвездени остатоци. Во овие региони, околу централната супермасивна црна дупка коегзистираат големи популации на ѕвезди, облаци од гас и прашина и остатоци како што се црните дупки и неутронските ѕвезди. Гравитациското влечење што го врши оваа супермасивна црна дупка може да спои два ѕвездени објекти, што резултира со монументален долготрајно излив на гама зраци.
Нова цел – да се пронајдат повеќе слични настани во универзумот
Додека изливите на гама-зраци обично не се забележани во нормални галаксии поради затемнување од гас и прашина, релативно чистата средина на GRB 191019A им овозможила на астрономите опширно да го проучуваат настанот. Нивната цел сега е да идентификуваат повеќе од овие настани и да ги поврзат со детекции на гравитациони бранови, што ќе го продлабочи нашето разбирање за нивната природа и ќе го потврди нивното потекло.
Levan ја нагласи важноста на соработката помеѓу различни опсерватории и објекти за подобрување на проучувањето на изливите на гама зраци. Таквата соработка, од откривање до детални набљудувања низ електромагнетниот спектар, придонесува за значајни откритија и напредок на теренот.
Бонус видео
