Научниците долго време се прашуваат што се наоѓа во самиот центар на Земјата, а најновото истражување сугерира дека нашата планета има специјална железна топка во своето метално јадро.
Студијата објавена во списанието Nature Communications наведува дека под најоддалечената кора, мантија и течното надворешно јадро се наоѓа цврстиот метален центар на Земјата, кој всушност има уште еден скриен слој, најдлабокото внатрешно јадро.
Монументалното откритие сугерира дека Земјата има пет главни слоеви наместо четири и понуди нови детали кои научниците би можеле да ги искористат за да откријат некои од најстарите мистерии за нашата планета и како таа настанала. Во соопштението за јавност се тврди дека геонаучниците првпат предложиле пред околу 20 години дека јадрото на Земјата може да има дополнителен, невидлив слој.
Авторите на новата студија тврдат дека со користење на податоци собрани со мерење на сеизмичките бранови на земјотресите кои минуваат низ центарот на Земјата, конечно го откриле најдлабокото јадро. Сеизмичките бранови се вибрации кои се движат во или по површината на Земјата и низ нејзините внатрешни слоеви како резултат на земјотреси, вулкани или други причини.
Составот на новооткриениот слој е сличен на оној над него
Во оваа студија, за прв пат, известуваме за набљудувања на сеизмички бранови кои потекнуваат од силни земјотреси кои патуваат напред-назад од едната до другата страна на земјината топка до пет пати, пишува коавторот на студијата, д-р Tan-Son Pam, сеизмолог и постдокторски соработник на Истражувачкиот Факултетот на науки за Земјата на Австралискиот национален универзитет во Канбера.
Pam смета дека причината зошто овој слој претходно не бил подетално разгледан е затоа што неговиот состав е многу сличен на она што се наоѓа над него. И овој новооткриен центар, за кој студијата наведува дека најверојатно е метална топка широка 400 милји, и неговата надворешна обвивка се направени од легура на железо и никел, со одредени други елементи во трагови.
Покрај тоа, преминот од самата внатрешна (цврста) топка кон надворешната обвивка на внатрешното јадро (исто така цврста обвивка) се чини дека е повеќе постепен отколку остар. Така, не можеме да го набљудуваме преку директни рефлексии на сеизмичките бранови од него, објасни Pam.
Внатрешното јадро има изразена анизотропија
Со помош на инструменти кои детектираат вибрациони бранови, истражувачите откриле дека највнатрешното јадро има изразена анизотропија, својство на материјата која ѝ овозможува да заземе различни карактеристики во зависност од аголот од кој му се приближува.
Пример за предмет кој е анизотропен е парче дрво: многу е полесно да се расцепи парче огревно дрво со тоа што ќе го удирате во правец на неговите влакна отколку по него. Ова е токму таа карактеристика што го разликува најдлабокото јадро.
Ова може да обезбеди подобро разбирање на магнетното поле на Земјата
Кога станува збор за проценка на јадрото на Земјата, истражувачите погледнале колку брзо сеизмичките бранови патуваат низ него во различни насоки и откриле дека највнатрешното јадро ја менува брзината на тие бранови поинаку од слојот над него, надворешното јадро.
Откривањето на нов слој повеќе од 1.600 километри под нашите стапала е значајно. Присуството на јасно највнатрешно јадро би можело да им овозможи на научниците подобро разбирање за магнетното поле на Земјата и како тоа се развивало и како понатаму ќе продолжи да се развива.
Pam истакнува дека новото откритие ни дава увид во тоа што би можело да се случи со другите планети.
Да го земеме Марс како пример. Сè уште не разбираме зошто (магнетното поле на Марс) престанало да постои, нагласи тој.
Бонус видео
