Тие ќе можат да фатат вселенски објекти кои досега не сме можеле да ги видиме – првите ѕвезди и галаксии кои се формирале на многу рана возраст, а со тоа ќе можеме да ги истражуваме црните дупки, но и да бараме услови за живот кои го подржуваат.
Вселенскиот телескоп James Webb на НАСА, кој треба да обезбеди нови сознанија за најраните фази на вселената, пристигна на своето одредиште во орбитата околу Сонцето, на околу 1,5 милиони километри од Земјата.
Точно еден месец откако беше лансиран од Француска Гвајана, телескопот Webb ги изврши своите последни маневри за да се стационира во сончевата орбита на позиција позната како Лагранж точка бр. 2 или L2, објави американската вселенска агенција NASA.
На таа позиција во вселената, Webb постојано ќе биде усогласен со Земјата бидејќи телескопот и планетата заедно ќе орбитираат околу Сонцето, што ќе овозможи непречена радио комуникација. За споредба, претходникот на Webb, вселенскиот телескоп Hubble, орбитираше околу Земјата на растојание од 550 километри, излегувајќи и влегувајќи во сенката на планетата на секои 90 минути.
Заедничката гравитација на Земјата и Сонцето ќе го одржи телескопот Webb во стабилна позиција, така што ќе биде потребна само минимална употреба на неговиот ракетен погон за одржување на орбитата, изјави научникот на NASA, Eric Smith.
Телескопот вреди девет милијарди долари и е сто пати почувствителен од неговиот претходник
Станува збор за револуционерен инфрацрвен телескоп од 9 милијарди долари, кој NASA го претстави како водечка опсерваторија за вселенска наука за следната деценија. Телескопот е сто пати почувствителен од вселенскиот телескоп Hubble и се очекува длабоко да го промени разбирањето на универзумот и местото на човекот во него.
Webb главно ќе го набљудува универзумот во инфрацрвениот спектар, што ќе му овозможи да навлезе во облаците од гас и прашина каде што се раѓаат ѕвездите, додека Hubble дејствувал првенствено на оптички и ултравиолетови бранови должини.
Работата во инфрацрвеното светло исто така значи дека Webb ќе сними светлина што влегла во овој спектар низ милијарди години на црвеното поместување.
Така тој ќе може да сними вселенски објекти кои досега не сме имале можност да ги видиме – првите ѕвезди и галаксии кои се формирале уште во раните денови на вселената, кога тој имал само околу 100 милиони години.
Овие објекти тогаш емитувале главно ултравиолетово зрачење, а повеќе од 13 милијарди години, поради проширувањето на вселената, минувало низ целиот видлив спектар и сега може да се открие само како многу слабо инфрацрвено зрачење. Снимањето на првите големи структури во вселената треба да открие многу досега непознати факти за формирањето на првите ѕвезди и галаксии.
Главното огледало на телескопот, кое се состои од 18 хексагонални сегменти од берилиум обложени со злато, има многу поголема површина за собирање светлина.
Астрономите ќе можат да ги истражуваат црните дупки, но и докази за атмосфера која подржува живот
Покрај истражувањето за формирањето на најраните ѕвезди и галаксии, астрономите ќе можат да ги проучуваат и супермасивните црни дупки за кои се верува дека ги зафаќаат центрите на далечните галаксии.
Инструментите на James Webb ќе овозможат да се бараат докази за атмосфера која поддржува живот на егзопланетите, особено постоењето на јаглерод диоксид и метан, но и на многу поблиски вселенски тела како што се Марс или ледената месечина на Сатурн, Титан.
Телескопот Webb, од друга страна, не е наменет да бара хемиски „биомаркери“ кои би отишле чекор понатаму во потврдувањето на вонземски живот.
Добро подесување на инструментите на вселенскиот телескоп претстои во наредните недели, а се очекува тој целосно да биде функционален за неколку месеци.
