Јапонски истражувачи откриле поврзаност меѓу нивото на окситоцин кај мачките и нивните сопственици. Сепак, резултатите не докажуваат дека нивните хормони се менуваат истовремено, ниту дека мачките директно го намалуваат стресот кај луѓето.
Блискоста меѓу мачките и нивните сопственици можеби има и хормонална димензија. Нова студија од Јапонија покажува дека луѓето со повисоко ниво на окситоцин почесто имаат мачки со повисоко ниво на истиот хормон, пренесува ScienceAlert.
Истражувањето, објавено во списанието iScience, ја испитува физиолошката страна на односот меѓу луѓето и нивните миленици — област што кај мачките сè уште е недоволно проучена.
Што покажале мерењата?
Научниците се фокусирале на окситоцинот, кој учествува во социјалното поврзување, и на кортизолот, хормон вклучен во одговорот на стрес и регулирањето на енергијата.
Повисокото ниво на окситоцин кај мачките било поврзано со пониско ниво на кортизол и помалку негативни емоции кај нивните сопственици.
Водечката авторка, Сахо Такаги од Универзитетот во Кјото, посочува дека галењето би можело да биде едно од објаснувањата. Нежниот физички контакт може да влијае врз окситоцинот кај човекот и кај животното и да придонесе за нивната блискост. Но, студијата не го проверувала директно овој механизам.
Како се одвивало истражувањето?
Во студијата првично биле вклучени 19 сопственици и 29 мачки. Конечната хормонална анализа опфатила 17 сопственици и 24 мачки, од кои биле обезбедени потребните примероци од урина.
Истражувачите ги споредиле просечните вредности од три примероци за секој учесник. Сопствениците пополнувале и прашалници за своето расположение во претходните недели.
Мали Bluetooth-уреди на огрлиците на мачките бележеле колку време животните поминувале во близина на своите сопственици во домот.
Повеќе блискост, поголема виталност
Сопствениците што поминувале повеќе време во близина на своите мачки пријавувале поголема енергија и виталност.
Сепак, уредите ја регистрирале само близината. Не можеле да утврдат дали луѓето ги галеле мачките, си играле со нив или едноставно престојувале во иста просторија.
Првичните анализи го поврзале повисокиот окситоцин кај мачките со помалку лутина, конфузија, анксиозност и депресивно расположение кај сопствениците. Кога податоците биле групирани по домаќинства, поради учесниците со повеќе мачки, статистички значајни останале само поврзаностите со конфузијата и анксиозноста.
Хормонална поврзаност не значи „синхронизација“
Резултатите не покажуваат дека окситоцинот кај мачката и сопственикот расте или опаѓа во ист момент. За таков заклучок би биле потребни повторени мерења во повеќе временски точки.
Не била утврдена ниту јасна поврзаност меѓу нивото на кортизол кај луѓето и мачките. Едно можно објаснување е различното време на земање примероци: човечката урина се собирала наутро, а кај мачките — кога тоа било можно.
Останува отворено прашањето што е причина, а што последица
Истражувањето има мал примерок, а меѓу првично вклучените 19 сопственици, 16 биле жени. Затоа наодите треба внимателно да се толкуваат.
И самите хормонални вредности не се едноставна мерка за среќа, стрес или квалитет на односот.
Засега не може да се утврди дали дружењето со мачките им помага на сопствениците да се чувствуваат подобро или луѓето со подобро расположение почесто комуницираат со своите миленици. За да се разјасни тоа, потребни се поголеми истражувања со мерења пред и по конкретни интеракции, како галење и игра.
Извор: ScienceAlert, според истражување објавено во iScience.