Најшокантно е тоа што еден од авторите на оваа анализа на климатските промени е ветеран од врвот на нафтените корпорации и индустријата за јаглен …
Овој мај, концентрацијата на CO2 во атмосферата на Земјата достигна ниво од 415 ppm (честички на милијарди честички). Ова значи дека, откако мозокот на нашите предци пред околу седум милиони години за прв пат им се мотале идејите дека можеби ова коска можат да ја користат овака, а оној камен онака, никогаш ниту едно човечко суштество не живело во атмосфера на нашата планета која била толку загадена.
Во исто време, австралискиот Национален Центар за обновување на климата “Breakthrough” од Мелбурн, објави студија за климатските промени, според која, врз основа на научните податоци, можеме да сметаме дека постојат многу големи реални шанси, во средината на овој век, да се распадне денешната цивилизација на човештвото на Земјата.
Се поради климатските промени и проценки дека човештвото, и комплетниот живот на Земјата кој страда поради индустриското загадување со користењето на фосилни горива, е на пат на тотално уништување со затоплување од 3°C. Ова дуре не е ниту најлошото сценарио, најлошото е она од 4°C до 2050 година, но за таква катаклизма веројатноста е, колку што знаеме, значително помала.
Да се држиме до сценариотот на загревање од 3°C до 2050 година, за што климатолошките модели наведуваат дека 2,4°C би се однесувало директно на глобалното затоплување поради испуштање во атмосферата на CO2 и други стакленички гасови, додека останатите 0,6°C би биле резултат на дополнителните механизми што ќе ја предизвикала оваа загреана атмосфера; големите пожари, Земјиното намалено одбивање на Сончевото зрачење поради смалувањето на поларниот мраз, топењето на пермафростот и протекувањето на метанот од него …
Во таков свет, дури 55% од човештвото, од проценетите 10 милијарди луѓе колку би не имало тогаш, би се наоѓеле во областите на планетата со горештини од 20 или повеќе денови во годината, такви какви што човештвото не памети – со масовни убиства. Како сегашниве повремени екстреми кои се појавуваат од 45°C и 50°C и повеќе. Се разбира дека луѓето таму повеќе не би живееле, затоа што масовно би умирале, а и оние 5,5 милијарди луѓе би гледале како да избегаат во помалку уништените подрачја.
Но, тоа би значело целосен политички хаос, војни, најбрутални крвопролевања и колежи поради избувнување на верски, расни, националистички и сите замисливи екстремизми, колапс на ресурсите како што е храната, водата, а за најлошите епидемии и распаѓањето на здравството и да не зборуваме. Сето ова ќе се случи во наредните 30 години, кога денешниве 20-годишници, на пример, ќе бидат на возраст од 50 години.
Се проценува дека до 2050 година со оваква стапка на нивото на загадување на CO2 во атмосферата би требала да достигне до 437 ppm, што е се уште умерена прогноза, бидејќи годишното зголемување на загадувањето во 1980 година изнесувало околу 1,5 ppm, а во последниве години, загадувањето на воздухот се зголемило на околу 2,5 ppm годишно. Дури и таквите проценети нивоа на CO2 до 2050 година би значеле такви концентрации на јаглерод диоксид какви што биле на Земјата последен пат пред милиони и милиони години.
Оваа студија е шокирана по неколку нешта. Прво, фактот дека авторите не се никакви “зелени” вегани кои сонуваат да загинат на океан во гумен чамците на Greenpeace или на бродот Sea Shepherd во судир со јапонските нелегални ловци на китови како дури и најголемите научници во нафтените корпоративните кругови и денес се обидува да се дискредитираат. David Spratt, сем што е аналитичар на Националниот центар, уште и бизнисмен кој со помош на гувернерот на австралиската држава Викторија 2008 ја објави книгата “Climate Code Red”.
Еден друг автор е уште поинтересен; станува збор за Ian Dunlop, ветеран од највисоките корпоративните кругови на индустријата со нафта, гас и јаглен кој со децении работел како претседател на најмоќните корпорации. Но само до крајот на 20 век. Втората шокантна работа на оваа студија се изворите на авторите на кои се порпираат. На пример, има дури две проекции на Министерството за одбрана на САД за климатските промени, првата е по која како резултат на топењето на мразот порињата ќе порасната 2 метри, а по втората 2,5 метри до крајот на 21 век.
Меѓутоа, научниците, особено поранешниот директор на климатската програма на NASA, James Hansen, предупредуваат од почетокот на 21 век дека на светот, природата и човештвото им се закануваат многу полоши работи; морски потопувања од неколку метри, уништување на природата во космички, праисториски и дамнешни геолошки размери, уништување на цивилизацијата и т.н. Поради ова, професорот Хансен бил под силни санкции и цензура за време на владеењето на Џорџ Буш, откако јавно ги објавувал податоците за климата што ги поседувала НАСА.
Она што практично сите влади во светот денес успеваат некако да се согласат е дека Светот е осуден на пропаст ако загревањето се искачи на повеќе од 2°C во споредба со пред-индустриската ера. Денеска сме на половина од тоа. Но, уште од Парискиот договор за климата, во главните текови на светската политика пробиено е и се шири мнозинското толкување на светските научници и нивните мерења и знаат дека се случува, и дека границата за крајот на Светот е, всушност, затоплување од само 1,5°C.
Тоа не би било само раст на морето до оној степен до потоп на океанските држави како Тувалу или Маледива, или десетици милиони луѓе да тргнат во очајничко бегство пред плимата од државите како Бангладеш. Интересна е временската прогноза на случувањата во најновата аналитичка студија од Мелбурн. За периодот од 2020 до 2030 година, тие наведуваат дека е можно да се очекуваат влади од најголемите загадувачи во светот.
Тука очигледно се мисли на САД, Кина, ЕУ, Индија, Австралија, Бразил, Јужна Африка и земјите од Блискиот Исток како Катар и Саудиска Арабија, кои нема да сторат доволно за да го исполнат договорот од Париз за климатските промени. Затоа светот се движи по патот на загадувањето со CO2 кое води до затоплување од 3°C до 2050 година.
Во периодот од 2030. до 2050th тие предвидуваат дека може да се очекува дека загадувањето дo 2030 година Ќе биде занчително намалено со воведувањето на обновливите извори на енергија, електрични автомобили и многу други технолошки иновации кои Кина и ЕУ веќе денес, а се поголем број на американски компаниите, па и насекаде во Светот, забележуваат дека тоа е одличен бизнис, кој патем вработува многу луѓе и слично.
Проблемот е во тоа што 2030 година, во коja загадувањето e на таков врв што употребата на нафтата, гасот и јагленот споро се намалува, концентрацијата на CO2 во атмосферата исто така останува на исклучително високо ниво, Светот е загреан повеќе отколку што треба, на повеќе од 1,6°C и последица на тоа е што низ целата планета масовно се отвораат механизми за уништување на природата со домино ефект. Пожарите ја уништуваат шумата која инаку би го апсорбирала СО2, па CO2 поспоро се намалува од атмосферата.
Метанот од пермафростот по северните делови на Канада и Русија брзо испарува во атмосферата. Океаните се помалку се способни да апсорбираат CO2. До 2050 година, скоро целиот свет веќе не е во можност да произведува иста количина на храна како и порано, а се повеќе и повеќе во некои области уништени се сите можности за производство на храна. По Светот, особеново Северна Америка, Европа и тропските предели на океаните, владеат и убиваат денес незамисливите урагани и торнада.
Реките како што се Меконг, Ганг и Нил се со паднато ниво на вода така што околу нив ништо не успева, милиони заминуваат од Мумбаи, Џакарта, Гуангжу, Хонг Конг, Манила, Шангај, Лагос, Бангкок …
Многу острови веќе се потонати под морето, како и 10% од територијата на Бангладеш од која заминуваат на десетици милиони климатски бегалци. Пустините до 2050 година ќе проголтаат огромно пространство на Африка, Западна Азија, Австралија во целина, Блискиот Исток, Медитеранот.
Научниците за нашиот регион разликата помеѓу 1,5°C и 2°C е разлика помеѓу животот и смртта.