Астрономите откриле атомски кислород во дневната атмосфера на Венера, фрлајќи нова светлина врз нејзиниот енигматичен карактер.
Астрономите откриле атомски кислород во дневната атмосфера на Венера во новото истражување.
Ваквото директно набљудување за време на еден ден на Венера дава вредни сознанија за сложената динамика на атмосферската циркулација на Венера, фрлајќи светлина врз загадочниот сосед на Земјата.
Венера, иако слична на Земјата во однос на масата и составот, е јасно различна од нашата планета во многу други аспекти.
Нејзините густи облаци со доминација на јаглерод диоксид ја покриваат планетата, создавајќи ефект на стаклена градина што резултира со температури на површината кои достигнуваат жешки 464 степени Целзиусови.
Од овие облаци паѓа кисел дожд, а атмосферата на планетата се движи со неверојатна брзина, при што ветровите достигнуваат брзина од над 700 километри на час.
Мистеријата што останува
Прашањето за тоа како Венера и Земјата толку значително се разделиле сè уште останува мистерија. Истражувањето на атмосферата на Венера е клучен елемент во дешифрирањето на разликите меѓу двете планети и разоткривањето на нивната заедничка историја.
Атомскиот кислород, за разлика од кислородот што го дишеме (молекуларен кислород или О2), се состои од поединечни атоми на кислород со висока реактивност. Овие атоми лесно се поврзуваат со други елементи и не остануваат долго наоколу. На Земјата ги има во изобилство на големи надморски височини, а се формираат со фотодисоцијација на молекуларниот кислород со сончевите фотони.
Сличен процес се случува и на Венера, каде сончевата светлина предизвикува фотодисоцијација на молекулите на јаглерод диоксид, при што се добиваат атомски кислород и јаглерод моноксид. Овие атомски атоми на кислород се комбинираат на ноќната страна на планетата, предизвикувајќи таа да свети. Додека атомскиот кислород претходно бил забележан на ноќната страна на Венера, новото истражување го означува првпат тој да биде откриен на дневната страна на планетата.
Пронајдена е нова атмосферска зона
Физичарот од германскиот вселенски центар Хајнц-Вилхелм Хуберс и неговиот тим ги анализирале податоците собрани од Стратосферската опсерваторија за инфрацрвена астрономија (СОФИЈА), летајќи високо во атмосферата на Земјата. Тие забележале атомски кислород на 17 локации на Венера, а најголемата концентрација била приближно 100 километри над површината на планетата. Нивното истражување е објавено во списанието Nature Communications.
Оваа надморска височина се наоѓа помеѓу две истакнати обрасци на атмосферска циркулација на Венера: силниот суперротирачки проток под 70 километри и протокот од субсоларниот до антисоларниот во горниот дел на атмосферата, на надморска височина над 120 километри.
Ова големо откритие отвора нов пат за проучување на атмосферската транзициона зона на Венера, нудејќи подлабоко разбирање за нејзиното сложено однесување.
Идните набљудувања, особено во близина на антисоларните и подсоларните точки, но и на сите агли на сончевиот зенит, ќе обезбедат подетална слика за овој необичен регион и ќе ги поддржат идните вселенски мисии на Венера.
Заедно со мерењата на атомскиот кислород во атмосферите на Земјата и Марс, овие податоци можат да помогнат да се подобри нашето разбирање за тоа како и зошто атмосферите на Венера и Земјата се толку различни, пишуваат авторите на студијата.