NASA моментално спроведува подетално следење на Уран, а астрономите се надеваат дека ќе видат уште повеќе атмосферски карактеристики на планетата.
Уран и неговите прстени се снимени со исклучителни детали, заедно со облаците и поларната капа, благодарение на телескопот James Webb на NASA (JWST).
Прстените на Уран обично тешко се гледаат од повеќето телескопи, бидејќи темните карпи и прашина што ги сочинуваат рефлектираат малку сончева светлина. Досега, само два телескопа директно ги снимиле прстените, едниот на вселенското летало Voyager 2 за време на прелет во 1986 година, а другиот од Keck Earth Observatory на Хаваи.
Сепак, инфрацрвените сензори на JWST, кои го фатија Уран на две различни бранови должини, се доволно чувствителни за да ги сликаат овие скриени прстени. На сликата направена од телескопот на NASA видливи се 11 прстени, но уште два познати прстени подалеку беа премногу слаби за да се видат.
JWST моментално спроведува подетално следење на Уран, а астрономите се надеваат дека ќе видат уште повеќе атмосферски карактеристики на планетата и нејзините последни два прстени.
Снимањето на Уран во инфрацрвена светлина, исто така, покажува делови од неговата површина и турбулентна атмосфера што не можела да се видат претходно, како големата, светла точка во центарот на северната поларна капа на планетата, која е видлива кога е насочена кон сонцето во текот на летото на таа планета, како и облак кон работ на поларната капа и уште еден кон левата страна на планетата, поврзан со силни бури во нејзината атмосфера.
Овие бури и поларната капа се случуваат затоа што Уран ротира под прав агол во однос на својата орбита околу Сонцето, што го става во продолжена сончева светлина и темнина. Бидејќи е толку далеку од Сонцето, потребни се 84 години за да орбитира околу него, што значи дека светлиот бел северен пол на оваа слика бил темен кога Voyager 2 го посетил Уран во 1980-тите.