Под кората на Земјата има две џиновски карпи кои го покриваат јадрото на планетата како пар раце, феномен што ги збунува геолозите.
Ако ѕрнете под Земјината кора, ќе забележите две џиновски грутки карпи кои го покриваат јадрото на планетата како пар раце. Тоа е феномен што ги збунува геолозите веќе четири децении, а мистериозни формации лежат под Тихиот океан и Африка.
Некои од експертите сугерираат дека станува збор за масивни фрагменти од тектонски плочи, но најновото истражување на научниците од Државниот универзитет во Аризона укажува дека овие точки се остатоци од „планетарен ембрион со големина на Марс“ по име Теја, кој ја погодил Земјата пред 4,5 милијарди години. Се верува дека овој удар ја претворил површината на Земјата во море од магма и предизвикал создавање на Месечината.
Делови до милион пати поголеми од Еверест
Водечкиот истражувач на новата студија, Ќијан Јуан смета дека по древниот судир, делови од Теја можеби потонале и биле зачувани длабоко во плаштот на нашата планета – полу-цврст слој помеѓу земјината кора и јадрото. Овие делови се „милиони пати поголеми од Монт Еверест според обемот“, изјави Јуан за „Инсајдер“.
Геолозите ги откриле овие формации со испраќање на сеизмички бранови на планетата. И под Африка и под Тихиот океан, брзината на овие сеизмички бранови успориле до лазење, што укажува на област на подбиени карпи погусти од неговата околина. Според Јуан, овие грутки се погусти и потопли од 1,5 до 3,5% од остатокот на Земјаниот плашт.
Исто така можно е погустите парчиња од Земјината кора да потонале во плаштот и да им се придружиле, придонесувајќи за растот на грутките со текот на времето, изјави Јуан. Но, сè уште е непознато од што се направени.
Научниците сфатиле дека облаците од врелите карпи и магма од некои исландски и самоански вулкани доаѓаат од овие точки. Со анализа на составот на оваа магма, истражувачите можат да добијат увид во составот на овие мистериозни закопани парчиња. Според студијата од 2019 година, некои елементи во вулканските предели датираат од пред околу 4,5 милијарди години, кога Теја наводно ја погодила Земјата.
Кога се судираат планетите
Идејата дека влијанието помеѓу малата планета и Земјата помогнало во создавањето на Месечината постои повеќе од 45 години. Но, проблемот со таа хипотеза е што научниците не нашле докази за постоењето на Теја.
Студијата од 2016 година открила дека тоа е затоа што јадрата на Земјата и Теја се споиле заедно. Втората теза, изнесена во 2018 година, вели дека кога се судриле планетите, двете „скоро целосно испариле“, изјавил Јуан. Според ова гледиште, Земјата станала брзо ротирачка маса на стопена и испарена карпа наречена synestia и потоа се срушила назад во растопената планета. Месечината стана дел од таа вртечка маса, а Теја веќе ја немало.
Третата теорија, именувана по Јуан како „удри и бегај“, е дека Теја само блеснала од Земјата, па така парчињата од една планета или делови од двете се формирале во Месечината. Новите откритија на Јуан, кои наскоро ќе бидат објавени во списанието „Геофизички истражувачки писма“, конечно можат да обезбедат докази дека Теја била во Сончевиот систем пред милијарди години.