Една воена катастрофа во Италија открила како хемиското оружје влијае врз крвните клетки.
Но првите обиди за лекување рак со сродни супстанции веќе биле започнати. Книгата на Џенет Конант ја раскажува сложената приказна за тие откритија.
Ноќта на 2 декември 1943 година, германските сили го нападнале пристаништето Бари во Италија. Меѓу погодените бродови имало и еден што тајно превезувал бомби со иперит, хемиско оружје познато и како „сенф гас“.
Во нападот загинале многу луѓе, а изложените на отровната супстанција добиле тешки здравствени последици.
За лекарите, една од најважните забелешки била промената во крвта на преживеаните. Американскиот лекар и експерт за хемиско оружје Стјуарт Александар забележал дека кај дел од изложените нагло се намалил бројот на белите крвни клетки.
Тоа набљудување го засилило интересот за можноста сродни хемиски соединенија, во строго контролирани услови, да се користат против одредени видови рак.
Овие настани се во средиштето на книгата „Големата тајна: Класифицираната катастрофа од Втората светска војна што ја започна војната против ракот“ од Џенет Конант. Таа ја следи врската меѓу тајната воена пратка, работата на лекарите и развојот на нов пристап во онкологијата.