Читајќи со години коментари од виртуелни сезнајковци или можеби неуки, ја открив болеста која денес го зафати секој агол на светот.
Омраза!
За да си оправдам себеси или на другите толку негативно наполнета емоција, знак е на недостаток на самокритика. Без самокритика, темелите на човечкиот опстанок како битие со акцент на човештина, би можело неповратно да замине во историја. Кој запишал таква иднина во својата мемориска картичка, би требал уште вчера да побара стручна помош, бидејќи таквите множители и вмрежени поединци предозирани со омраза, главна се закана за националната безбедност на секоја земја.
Тоа се разорувачки играчки поради критичната состојба на разумот, атипично пореметени личности со знаци на банално зло кое ги тера на акција уништување на сопствениот вид. Се плашам дека во такви случаи професијата нема да биде од голема помош, ако причината за исконската омраза остане зад темното стакло. Секако дека треба да бидеме подготвени овие нано предатори да не нѐ претвораат во само ним забавна апликација полна со крв. Очигледно, крвта ги опседнува и инспирира, што ја докажува нивната смеа, речиси идентична со смеата на хиената кога ќе здогледаат безживотно тело.
Страшната слика на овој за човекот природен начин на однесување е пренесена усно, писмено или преку трето лице и има своја порака. Придружете се кон различни толпи на мрзители сè што уште останало во границите на било која човечност, или ќе бидете ставени на листата за поништување дури и во смртта.
Ништо од тебе и твоите дела како човек нема да остане во пријатно сеќавање, туку ќе те прозове и ќе те прикаже како ненаситно чудовиште кој ја извалка или ограби родната грутка, измачувал луѓе до смрт, сѐ под маска на добротвор. Намерно ќе лажира вести за некој кој со својата појава , дело или збор ќе им ги извлече на површина личните фрустрации. Сето ова укажува на фактот дека долго скриените фрустрации еволуирале во девијантна форма. Она што уште повеќе го згрозува човекот е “абортусот” на интелектуалното размислување, што е очигледно одраз на мутации на девијации. Зар никој не му паднало на ум, ако и последниот од нас прозбори со глас на омраза, што нѐ очекува во иднина. Ова ме потсетува на болест од непозната етиологија со мешавина на автоимуни елементи.
Ако се обидеме да откриеме барем со прецизна анамнеза барем трошка од генетска предиспозиција, ќе удриме во ѕидот. Значи, нешто се крие зад ѕидот, што предизвикува ова според мое мислење, заразна болест. Ние секојдневно вдишуваме вирус наречен омраза без вистинска грижа за потенцијално катастрофалните последици на човечкиот род. Секој се оградува со вртење на главата на другата страна, очигледно од неспособноста како индивидуа да ја реши оваа загатка. Преместувањето на топката од следното до друго е само одложување на пресудата која сите ќе ја почувствуваме на нашата кожа. Соочување со оваа вонредна состојба на тесна човекова свест и губење на когнитивните способности веќе не е избор, туку неопходност која инсистира на итност за наоѓање на причината.
Повлекување пред непријателот на човекот, чие натприродно беснило ескалира во омраза и се претвора во загрозена ѕвер или е доказ за нашата издржливост или наивна доверба во чуда. Чудо кое никогаш не завршува. Ако секој ден сме сведоци на овој мистериозен и сѐ поотворено продолжено фрлање камења полни со омраза на сите континенти, тогаш е крајно време тоа и да го спречиме. Со детекција на последиците! Затоа што, ако последицата од омразата е примарно сторено ментално кривично дело против човекот, а токму тоа и е, злочинот подразбира и казна. Треба да го промениме досегашното знаење. Во такви случаи последицата ја лекува причината, а не причината последицата. Треба да бидат изолирани на клиниките за лекување од зависност. Иако омразата не е наведена во листата на зависности, сигурна сум дека добар тим од експерти со прецизно набљудување и психоанализи оваа новооткриена зависност би ја ставиле на врв на приоритетите.
jutarnji.hr, Вера Чудина