Со години месото се наоѓа во центарот на дебатите за здравата исхрана.
Додека едни предупредуваат дека прекумерната консумација, особено на преработено месо, може да го зголеми ризикот од кардиоваскуларни заболувања, други сметаат дека квалитетното, непреработено месо може да биде дел од балансирана исхрана.
Американскиот кардиолог д-р Вилијам Дејвис е меѓу оние кои имаат поинаков став кон улогата на месото во исхраната.
Според него, не треба целосно да се отфрлаат животинските производи, туку поголемо внимание треба да се посвети на нивниот квалитет, потеклото и начинот на подготовка.
Растителната исхрана има свои предности
Растителните протеини често се поврзуваат со подобро кардиоваскуларно здравје. Намалувањето на внесот на заситени масти и зголемената консумација на зеленчук, мешунки, интегрални житарки, јаткасти плодови и овошје може позитивно да влијае врз крвниот притисок и нивото на холестерол.
Токму затоа, повеќе истражувања укажуваат на потенцијалните здравствени придобивки од исхраната богата со намирници од растително потекло.
Но, Дејвис смета дека тоа не значи дека месото автоматски треба да биде исфрлено од менито.
Квалитетот и начинот на производство се важни
Кардиологот посочува дека предност треба да има непреработеното месо со познато потекло, особено кога животните се одгледуваат со поквалитетна храна и без непотребни додатоци.
Посебно внимание посветува на т.н. изнутрици – црн дроб, бубрези и јазик – кои содржат значајни количества на железо, цинк, селен и витамини од групата Б, како и други хранливи материи.
Сепак, ваквите ставови не значат дека изнутриците или месото треба да се консумираат неограничено. Видот на месото, количината и целокупниот начин на исхрана се клучни за здравствената слика.
„Грешката“ можеби е во тоа како го подготвуваме месото
Дејвис смета дека современиот начин на подготовка често доведува до тоа да се користат само најпопуларните парчиња месо – како пилешки гради без кожа и коски – додека останатите делови се фрлаат.
„Станавме гадливи, веќе не јадеме срце, јазик или џигер. Наместо тоа, купуваме пилешки филети без коски и кожа и не ги користиме сите хранливи материи од коските и коскената срцевина“, наведува тој.
Според него, коските и другите делови од животните можат да се искористат за подготовка на супи и чорби, со што храната се користи поцелосно.
Не е прашањето само „месо или без месо“
Главната порака од оваа дебата е дека здравата исхрана не може да се сведе на една намирница.
Квалитетот на храната, количината, начинот на подготовка и целокупниот состав на исхраната се подеднакво важни. Притоа, научните препораки генерално прават јасна разлика меѓу непреработено месо и преработени месни производи.
Затоа, наместо прашањето „Дали месото е добро или лошо?“, поважно е да се праша: Колку месо јадеме, какво месо избираме и со што го комбинираме?