Во новото истражување, истражувачите откриле дека покрај тоа што ги знаат своите имиња, мачките ги препознаваат и имињата на другите мачки што ги знаат и можеби ги знаат имињата на луѓето кои живеат во истото домаќинство.
Можеби се однесуваат повлечено и генерално се однесуваат како да живеат на повисоко ниво на постоење од нас обичните луѓе, но мачките всушност обрнуваат внимание многу повеќе отколку што понекогаш мислиме.
Во последниве години, научниците покажале дека мачките се всушност длабоко поврзани со луѓето. Овие сложени суштества можат и сакаат да комуницираат со нас, па дури и да ги следат нашите движења кога не сме наоколу. Она што е уште поневеројатно е тоа што мачките можат да ги препознаат своите имиња (способност што најчесто ја поврзуваме со кучињата), а новото истражување сега покажува дека ова оди многу подалеку отколку што мислевме.
Во новото истражување објавено во научното списание Scientific Reports, истражувачите откриле дека покрај тоа што ги знаат своите имиња, мачките ги препознаваат и имињата на другите мачки што ги знаат и можеби ги знаат имињата на луѓето што живеат во исто домаќинство.
Зачудувачки откритие
Помислата дека вашата мачка можеби го знае вашето име може да звучи чудно, но кучињата можат да се обучуваат да запомнат имиња на стотици различни нешта, па можеби и не е толку изненадувачки.
Можеби најчудно е да сфатиме дека овие затскриени, навидум отсутни суштества постојано не слушаат како зборуваме.
Она што го откривме е зачудувачки. Сакам луѓето да ја знаат вистината. Изгледа дека мачките не ги слушаат разговорите на луѓето, но слушаат, изјави Saho Takagi од Универзитетот Azabu во Јапонија за The Asahi Shimbun.
Експерименти со домашни мачки и мачки од кафулиња
Во експериментите, Takagi и колегите истражувачи проучувале мачки кои живееле во засолништа за повеќе мачки, без разлика дали тоа биле домашни мачки кои живееле со други мачки во домаќинства или мачки кои живееле во „cat caffe“ во Јапонија, каде посетителите можеле да комуницираат со многу мачки кои живеат во тој објект.
Во тестовите, истражувачите на компјутерски екран би им покажале на мачката слика од позната мачка од истото домаќинство/кафуле (наречена „модел на мачка“). Додека сликата била прикажувана, снимка од гласот на сопственикот гласно би го кажал името на моделот на мачката (наречена „согласна состојба“) или би изговорил друго име („несогласна состојба“).
Тимот открил дека мачките од домашните домаќинства гледале подолго во компјутерскиот екран за време на несоодветна состојба, можеби затоа што биле збунети или заинтригирани од неусогласеноста помеѓу сликата и името на моделот на мачката.
Различни нивоа на социјално учење
Сепак, мачките од cat caffe не го покажале истото компјутерско доцнење за време на експериментот, можеби затоа што живееле во живеалишта со многу други мачки (не само неколку), или можеби биле помалку запознаени со избраниот модел (и име) на мачката.
Само домашните мачки очекувале специфично мачје лице откако го слушнале името на мачката, што сугерира дека го поистоветуваат името со одредена мачка. Кога го слушнале името на мачката, тие мачки очекувале соодветно лице, пишуваат истражувачите во студијата.
Тимот верува дека мачките веројатно ќе ги научат овие типови на односи меѓу имињата и лицата со набљудување на интеракциите на трети лица дома, а можно е мачките да живеат во cat caffe и опкружени со потенцијално десетици мачки и голем број луѓе кои влегуваат во кафулињата, немаат исти социјални можности за учење на имиња на другите мачки.
Во друг експеримент, истражувачите спровеле сличен тест, но ги користеле луѓето како поттик наместо модел на мачка. На мачките им била покажана слика од личноста со која живееле (во повеќечлено домаќинство), а во исто време се изговарало името на таа личност или друго име.
И овој пат, мачките изгледале како да зјапаат во компјутерскиот екран малку подолго кога до неусогласеност меѓу сликата и името, но тој ефект бил поголем во домаќинствата со повеќе лица и во домаќинствата каде мачката живеела подолго со семејството.
Нашето толкување е дека мачките кои живеле со повеќе луѓе имале повеќе можности да слушнат како се користат имињата отколку мачките кои живеле со помалку луѓе, и дека живеењето со семејството подолго време го подобрува тоа искуство. Со други зборови, фреквенцијата и бројот на изложувања на стимули може да ја направат врската помеѓу името и лицето поверојатна, објаснуваат истражувачите.
На крајот сепак останува – но …
Вреди да се напомене дека, иако истражувачите тврдат дека нивната студија е првиот доказ дека домашните мачки го поврзуваат човечкиот говор и нивните општествени референци преку секојдневните искуства, сепак тоа е прилично мала студија (вклучувајќи само десетици мачки), така што резултатите не гарантираат нивно повторување во идните истражувања.
За таа цел, тим од јапонски научници признава дека сè уште не знаеме многу за специфичните механизми зад социјалното учење кај мачките. Додека животните во студијата се чинело дека поврзуваат имиња и лица (и за познатите луѓе и за другите мачки), сè уште не разбираме во некоја крајна смисла како тие ја развиваат таа врска во нивната животна средина.
Дел од тоа едноставно се сведува на тешкотијата да се проучуваат мачките, што авторите на студијата соодветно забележале.
Една мачка успеала да ја помине само првата студија, пред да побегне од собата и да се искачи вон дофат, забележале тие.
Извор: Science Alert