Да се биде љубезен не значи да се прифаќа непочитување. Наместо да се откажеме од добрината или да се затвориме пред сите, важно е довербата да ја градиме постепено и јасно да кажуваме што ни е прифатливо.
„Денес, добриот човек се смета како да не е нормален“ е реченица што изразува разочарување од односите меѓу луѓето. Но личните искуства со неправда не се доказ дека добрината исчезнала или дека сите ќе ја искористат.
Во текстот што ја пренесува оваа порака не е именуван психолог, ниту е наведен извор за неговите наводни заклучоци. Тврдењето дека „не вреди да се биде добар“ затоа треба да се разгледува како став, а не како стручно утврден факт.
Добрината не бара постојано попуштање
Да помогнете, да сослушате или да покажете разбирање не значи дека мора секогаш да бидете достапни. Имате право да одбиете барање, да не се согласите и да прекинете разговор во кој ве навредуваат.
Љубезноста и одлучноста можат да одат заедно. „Не можам да го преземам тоа“ е јасен одговор, без потреба од грубост или долги оправдувања.
Туѓото непочитување не е ваша вина
Кога некој ја злоупотребува вашата доверба, одговорноста за неговото однесување останува кај него. Тоа што не сте реагирале веднаш не значи дека сте го одобриле понижувањето.
Воедно, не е неизбежно и другите да почнат да ве третираат на ист начин. Важно е конкретната ситуација да се согледа без заклучок дека сите луѓе имаат исти намери.
Довербата се гради преку постапки
Не постои прашање што веднаш ќе открие каква личност стои пред нас. Наместо да се потпираме само на уверливи зборови, корисно е да набљудуваме дали однесувањето е доследно со текот на времето.
Дали личноста ги почитува договорите? Како реагира кога ќе слушне „не“? Дали признава грешка? Дали ги чува информациите што сте ѝ ги довериле?
Одговорите на овие прашања даваат поконкретна основа за доверба отколку првиот впечаток.
Внимателноста не мора да стане изолација
По разочарување, разбирлива е потребата за дистанца. Но целосното затворање пред сите не е доказ за интелигенција, ниту единствен начин да се заштитиме.
Можно е да бидеме отворени за нови познанства и истовремено внимателни. Личните информации, времето и довербата можат да се споделуваат постепено, според тоа како се развива односот.
Препознајте кога односот станува едностран
Повод за разговор е кога некој постојано бара услуги, а ги игнорира вашите потреби; кога ве навредува, па вели дека се шегува; или кога секое одбивање го претвора во причина да чувствувате вина.
Една непромислена постапка не ја определува целата личност. Но повторувањето на истото однесување, без преземање одговорност, заслужува внимание.
Во такви ситуации можете да поставите појасни услови за контакт, да го намалите ангажманот или да се оддалечите од односот.
Зачувајте ја добрината, но и самопочитта
Не мора да избирате меѓу тоа да бидете добри и да се заштитите. Можете да покажувате грижа без да преземате сечија обврска и да бидете учтиви без да премолчувате навреди.
Добрината не е слабост. Таа не нè обврзува да се откажеме од сопственото време, достоинство и право на избор.